Σφάλμα
  • JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 646
Τρίτη, 23 Ιουλίου 2013 22:48

Η Επανάσταση και ο Ξενοφών...

Written by 
Rate this item
(1 Vote)
Σε ένα επαρχιακό καφενείο την έβγαζε σχεδόν όλη τη μέρα του ο Ξενοφών...Καλό παιδί έδειχνε κ έτσι λέγανε κι όσοι τον γνώριζαν καλύτερα.Φιλότιμος στη δουλειά του και σωστός οικογενειάρχης.Και με τους φίλους πάντα χαμογελαστός . Τα τελευταία χρόνια όμως που είχαν δυσκολέψει τα πράγματα στο χωριό , την έβγαζε εκεί, μιλώντας σχεδόν αποκλειστικά για την Επανάσταση.Εκεί στο τοπικό Καφενείο έβρισκε τους ομοϊδεάτες  του και όλοι μαζί σχεδίαζαν επί χάρτου τις λεπτομέρειες του αγώνα με προσοχή και με αγάπη για το χωριό τους. Η παρέα του Ξενοφώντα ήταν κολλητή με την Επανάσταση, στα λόγια τουλάχιστον, πάνω στη συζήτηση δηλαδή. Γνώριζαν τα πάντα για εκείνη.., άσχετα που η ίδια η Επανάσταση δεν γνώριζε τίποτε γι αυτούς...

Και ήταν πραγματικά δραστήριος σε αυτό ο Ξενοφών ,δραστήριος και πραγματικά ακούραστος.Δούλευε με τις ώρες πάνω στην ιδέα της Επανάστασης θυσιάζοντας το σύνολο σχεδόν του προσωπικού του χρόνου.Έτσι μετά από κάποιους μήνες όλοι στο χωριό όταν μιλούσαν για Επανάσταση θέλοντας και μη έφερναν κατά νου τον Ξενοφώντα. Μα κι όποιος τύχαινε να σκεφτεί τον Ξενοφώντα πρώτα, ευθύς αμέσως σκεφτόταν και την Επανάσταση...
Και  φυσικά για να προκόψει μια Επανάσταση απαιτεί κι έναν άξιο αρχηγό. Έναν μπροστάρη ,εκείνον δηλαδή που θα εμπνεύσει και θα ξεσηκώσει, αυτόν που οι χωρικοί αυθόρμητα και με σιγουριά θα εμπιστευτούν.Ο Ξενοφών προβληματιζόταν εδώ και μήνες για το ποιος θα μπορούσε να αναλάβει αυτό το δύσκολο έργο, ποιος θα ήταν ικανός να πάρει επάνω του τον ξεσηκωμό...Προβληματιζόταν τόσο έντονα τους πρώτους μήνες που είχε χάσει εντελώς τον ύπνο του, καταλήγοντας πάντα στο συμπέρασμα πως κανένας από τους ομοϊδεάτες συγχωριανούς του δεν είχε τα προσόντα να λάβει το χρίσμα του Αρχηγού , να του ανατεθεί η πρωτοκαθεδρία της Επανάστασης...

Ώσπου ένα βράδυ , καθώς και πάλι κόντευε να τον βρει άυπνο το ξημέρωμα της νέας ημέρας ανακάλυψε μέσα στο πολυμήχανο μυαλό του μια υπέροχη ιδέα, την μοναδική αξιόπιστη λύση στο πρόβλημα του...Πετάχτηκε από τον καναπέ του με δύναμη και ενθουσιασμό και αναφώνησε...
"Τι σημασία μπορεί να 'χει ποιος θα είναι ο Αρχηγός της Επανάστασης..., αφού θα έχει πάντα δίπλα του εμένα, τον Ξενοφώντα!! Εγώ είμαι η Ψυχή της Επανάστασης, όλοι το λένε! Κι αφού θα είμαι εγώ πάντα τόσο κοντά της.., ας είναι Αρχηγός της ο καθένας..."

II. ΠΡΟΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΡΧΗΓΟΥ

Έτσι σκέφτηκε ο Ξενοφών και με σιγουριά το αποφάσισε..., θα έδινε το χρίσμα του Αρχηγού της Επανάστασης στον πιο αφοσιωμένο ακόλουθο και ομοϊδεάτη του...Το απόγευμα της ίδιας κιόλας ημέρας , στη συγκέντρωση της ομάδας στον Καφενέ, αφού πρώτα είπε στον καφετζή να κεράσει για πάρτη του όλο το Μαγαζί, στάθηκε στο κέντρο για να τον βλέπουν όλοι και με στεντόρεια φωνή τους ανακοίνωσε:
 "Φίλοι και αγαπημένοι μου συνοδοιπόροι..., μήνες τώρα όλοι μας αγωνιζόμαστε εδώ μέσα στον Καφενέ για την Επανάσταση!Και είναι αλήθεια πως γι' αρχή δεν τα πάμε καθόλου άσχημα. Θα έλεγα , αν δεν ήθελα να περιαυτολογήσω για εμάς.., πως τα πάμε περίφημα!
Όμως...οι απαράμιλλοι αγώνες μας μέσα στον Καφενέ κινδυνεύουν να πέσουν στο κενό ανά πάσα στιγμή για όσο δεν έχουμε βρει εκείνον τον έναν κι εκλεκτό, που με προσωπικό κόστος κι έχοντας φυσικά τη θέληση και τις ικανότητες , θα αναλάβει να ηγηθεί της Επανάστασης..."

Οι συγκεντρωμένοι του Καφενέ άρχισαν σιγά-σιγά να σχολιάζουν και να τον επευφημούν..." Ναι, ναι.., έτσι είναι! Πολύ σωστά τα λες Ξενοφώντα!! Μπράβο, αυτή είναι μια σπάνια Ιδέα...Έχουμε πραγματικά ανάγκη Αρχηγού!"

 Κι εκείνος παίρνοντας βαθιά ανάσα και ορμή από την αποδοχή του κοινού του, συνέχισε:"Και φυσικά, δεν θα ερχόμουν με τέτοια πρόταση εδώ ανάμεσα σας, αν δεν είχα ήδη βρει τον κατάλληλο... Λοιπόν Αρχηγός της Επανάστασης πρέπει να είναι εκείνος που δεν έχει καμιά ανάγκη την Επανάσταση..."

 Στο άκουσμα αυτής της πρότασης οι συνοδοιπόροι έμειναν άφωνοι...Ο Ξενοφών τους είχε αφήσει όλους άναυδους με την βαθιά φιλοσοφημένη σκέψη και με την επιλεγμένη πρόταση του ...Ναι είχε δίκιο..ποιος άλλος θα μπορούσε να εγγυηθεί καλύτερα και ασφαλέστερα για την επιτυχία της Επανάστασης εκτός από Εκείνον, τον ένα και τον εκλεκτό, που καμιά ανάγκη δεν θα είχε την Επανάσταση.....
Στον Καφενέ της Επανάστασης , μετά από την πρόταση του Ξενοφώντα , σχετικά με την εκλογή Αρχηγού, επικράτησε άνεμος αισιοδοξίας και γενικού ενθουσιασμού. 
Φυσικά, σχεδόν αμέσως ξεκίνησε και η αναζήτηση εκείνου του ενός ανδρός, του εκλεκτού, που για να λάβει το χρίσμα όφειλε να αποδείξει πως καμία ανάγκη δεν είχε την Επανάσταση...Και όπως ήταν αναμενόμενο εμφανίστηκαν σχεδόν αμέσως πολλοί υποψήφιοι αρχηγοί, ένας κι ένας όλοι τους, διαλεχτοί, ονομαστοί και με όνομα καλό μέσα στο χωριό πάππου προς πάππου... "Νταν- παπά νταν"..., που λέγανε και στο χωριό, από τα γεννοφάσκια του καθένας τους.
 

Πρώτος και πιο άνετος ζήτησε να αναλάβει ο Γιος του Κοινοτάρχη, που παίρνοντας με άνεση το λόγο τους μίλησε με λόγια όμορφα, μα χιλιοειπωμένα :" Έκανε λάθη ο πατέρας μου, το ξέρω! Γι αυτό κι εγώ απ' την αρχή, εδώ μαζί σας βρίσκομαι, στον Καφενέ μας, σαν αδελφός, αγωνιστής και Φίλος. Κι ένα μονάχα θα σας πω, όλοι να καταλάβουν το λόγο που το χρίσμα εγώ τολμώ να λέω πως μ' αξίζει...Εγώ αν περιμένω λίγο ο γέρος μου να μεγαλώσει κι άλλο.., Κοινοτάρχης στη θέση του θα γίνω! Έτσι συμβαίνει επί γης αιώνες τώρα! Κι έτσι την Επανάσταση ανάγκη καθόλου δεν την έχω, αφού μπορώ πιο εύκολα την Εξουσία να γευτώ, προσμένοντας ο θάνατος το νήμα της ζωής, εκείνου που με γέννησε, να κόψει..."
Αυτά μόνο τους είπε και σε σκέψη βαθιά όλοι τους έπεσαν...

Μετά τον γιο του Κοινοτάρχη στο βήμα ανέβηκε παίρνοντας το λόγο και ζητώντας την προτίμηση των πολλών να λάβει ο Εκδότης της τοπικής εφημερίδας... "Ακούστε με προσοχή " τους είπε... " Με ξέρετε καλά εδώ και χρόνια. Βγάζω τρεις δεκαετίες τώρα τα ΄Νέα του Χωριού' και φροντίζω πάντα να ελέγχω όλους αυτούς που έχουν κακό σκοπό για το χωριό μας. Τους κυνηγώ ανελέητα και δεν τους αφήνω σε χλωρό κλαρί , βγάζοντας τα άπλυτα τους στη φόρα! Τι άλλο να σας πω για να σας αποδείξω πως μόνο εγώ απ όλους εδώ μέσα την Εξουσία την αυθάδη τη σιχαίνομαι και πως την Επανάσταση που αναζητάτε εγώ την κατέχω καλύτερα απ τον καθένα...Κι ανάγκη εμένα έχει η Επανάσταση κι όχι εγώ εκείνη..."
Μόλις αυτά τα ελάχιστα τους είπε ο τοπικός Εκδότης κι έκατσε κάτω γεμάτος ικανοποίηση από τον εαυτό του έτσι όπως τους μίλησε και με αυτά που είπε...

Κι εκείνοι πάλι έπεσαν μες την βαθιά τη σκέψη...Του Κοινοτάρχη το παιδί και του χωριού τους ο Εκδότης έδειχναν την Επανάσταση ανάγκη να μην έχουν...

Συνεχίζεται....

Γιάννης Κουντουρογιάννης

Read 690 times Last modified on Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016 12:12