Σφάλμα
  • JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 646
Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013 16:27

Μα τη Μελίνα δεν μπορούσες να την ξεγελάσεις εύκολα…

Written by 
Rate this item
(2 votes)
Περπατούσε ξανά δίπλα από τη θάλασσα, πάνω στα βράχια.Η Μελίνα, το εννιάχρονο λαμπραντόρ του πήγαινε πότε μπροστά και πότε πίσω του. Είχε πια αρχίσει ν’ αλλάζει ο καιρός στο Λιμάνι.Συννεφιά και μια χειμωνιάτικη δροσιά συνόδευαν τα άτσαλα βήματα του πάνω στα βράχια της Πειραϊκής.  

 

Μέχρι κι ένα χρόνο πριν αυτές οι βόλτες, που έκανε συνοδεύοντας την Μελίνα του, ήταν οι ξέγνοιαστες στιγμές της ημέρας του.

Εδώ και ένα χρόνο όμως ήταν οι στιγμές που το μυαλό του βάραινε ακόμη πιο πολύ από το άγχος, την ανασφάλεια, συχνά την απόγνωση της επόμενης μέρας.

Ζούσε την χρεοκοπία της Πατρίδας μέσα του κάθε στιγμή…Ζούσε την αντίστροφη μέτρηση της Σκλαβιάς του ανάσα με την ανάσα..Δεν ζούσε πια…

Η Μελίνα εκείνο το απόγευμα έδειχνε να τον καταλαβαίνει γι αυτό και δεν απομακρυνόταν σχεδόν καθόλου από κοντά του…Άθελα του προφανώς της είχε περάσει το φόβο της ανασφάλειας…

Ξέρετε , τα σκυλιά και ιδιαίτερα τα λαμπραντόρ δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση για τους ιδιοκτήτες τους.

Επειδή απλά αυτά τα σκυλιά δεν έχουν καμία ανάγκη από ιδιοκτήτες, αλλά αντίθετα ανάγκη για την επιβίωση τους είναι να έχουν Συντρόφους δίπλα τους.

Η Μελίνα λοιπόν είχε προφανώς καταλάβει πολύ ουσιαστικά την Χρεοκοπία της Πατρίδας του συντρόφου της και δεν έκανε ρούπι από κοντά του.

Σταμάτησαν στο γνωστό σημείο της βόλτας τους, εκεί που η Μελίνα πάντα απομακρυνόταν αρκετά από τον σύντροφο της και έμπαινε με τη μια στη θάλασσα, χωρίς δεύτερη σκέψη ακόμα κι όταν άκουγε τη φωνή του να της λέει : “Όχι σήμερα!”

Μα εκείνο το απόγευμα του Οκτώβρη του 2012 η Μελίνα δεν έτρεξε στη θάλασσα, μένοντας δίπλα του, μαζί του εκεί στο βράχο που ακουμπούσε συνήθως το κορμί του για να αφεθεί σε όμορφες σκέψεις ταξιδεύοντας με το Νου πάνω στα κύματα.

Εκείνο το απόγευμα του βροχερού Οκτώβρη η θάλασσα δεν ήταν πια ένα παιχνίδι για την Μελίνα…

Είχε μεταλλαχθεί κι αυτή σε ανασφάλεια, που εύκολα ένα λαμπραντόρ μπορεί να διακρίνει στο βλέμμα του συντρόφου του.

Κι εκείνος το καταλάβαινε το σκυλί του…Προσπάθησε να την ξεγελάσει…άρχισε να της φωνάζει ” Πάμε! Πάμε! Θάλασσα! Πάμε Μέσα! “…

Μα η Μελίνα δεν ήταν Άνθρωπος για να τον ξεγελάσεις έτσι εύκολα…Δεν έβλεπε τηλεόραση, δεν ψηνόταν από τον Μποράν ή τον Σουλεϊμάν…Δεν ψήφιζε, δεν πλήρωνε δυσβάσταχτους και αντισυνταγματικούς φόρους, δεν ζούσε ανάμεσα σε λαμόγια, πουλημένους και Προδότες.Δεν αποδεχόταν κανένα ΔΝΤ….

ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΩΠΑΙΝΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΦΟΒΟ!! Κι όταν φοβόταν, ούτε καν που γάβγιζε…

Σου έδινε μόλις 5 δευτερόλεπτα καιρό να υποχωρήσεις… Μετά σε δάγκωνε…

Επειδή ευτυχώς είναι Σκύλος η Μελίνα , δεν είναι Άνθρωπος…

*Φωτογραφία Valia Alexiou

Γιάννης Κουντουρογιάννης

Read 678 times Last modified on Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016 12:23