Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013 20:13

Η Γαλλική επανάσταση, και η Ελλάδα του σήμερα!

Written by 
Rate this item
(1 Vote)
Όλοι μας ξέρουμε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, πολύ λίγοι όμως μπορούμε να αντιληφθούμε τον τρόπο και τον τόπο. Είναι κάτι σαν τις «προφητείες» του Νοστράδαμου, τις κατανοούμε πλέον όταν έχουν συμβεί, και είναι πολύ αργά... Για να κάνουμε μια προσπάθεια όμως... Ας καταπιαστούμε λιγάκι με την Γαλλική επανάσταση του 1789...Θα ξεκινήσω με το αποτέλεσμα της Γαλλικής επανάστασης, που δεν ήταν άλλο από το γύρισμα της σελίδας της Ιστορίας, αφήνοντας πίσω μια σκοτεινή εποχή και φέρνοντας εκ νέου στο προσκήνιο τη Δημοκρατία. Το επιστέγασμα αυτής της προσπάθειας αυτής, ήταν η διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη του 1793.Διαβάστε τη προσεκτικά, για να καταλάβετε πόσα από τα άρθρα αυτής της διακήρυξης, καταστρατηγούνται βάναυσα ακόμα και σήμερα!



Η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη του 1793

  1. Σκοπός της κοινωνίας είναι η γενική ευημερία. Η κυβέρνηση υπάρχει μόνο και μόνο για να δίνει στον άνθρωπο την εγγύηση πως θ' απολαμβάνει τα φυσικά και αναφαίρετα δικαιώματά του.
  2. Τα δικαιώματα αυτά είναι η ισότης, η ελευθερία, η ασφάλεια και η ιδιοκτησία.
  3. Όλοι οι άνθρωποι είναι  ίσοι, και φυσικά και μπροστά στο νόμο.
  4. Ο νόμος είναι ελεύθερη κι επίσημη εκδήλωση της κοινής θελήσεως. Είναι ίδιος για όλους, είτε όταν προστατεύει είτε όταν τιμωρεί. Δε μπορεί να διατάζει παρά όσα είναι δίκαια κι ωφέλιμα στην κοινωνία. Δε μπορεί ν' απαγορεύει παρά όσα είναι βλαβερά γι' αυτήν.
  5. Όλοι οι πολίτες είναι δεκτοί σε κάθε δημόσιο λειτούργημα. Οι ελεύθεροι λαοί, εκλέγοντας τους δημόσιους λειτουργούς, δεν αναγνωρίζουν άλλους λόγους προτιμήσεως απ' την αρετή, την εξυπνάδα και τη μόρφωση.
  6. Η ελευθερία είναι μια δύναμη που ανήκει στον άνθρωπο, και που του επιτρέπει να ενεργεί χωρίς να βλάπτει τα δικαιώματα του άλλου. Για πηγή της έχει τη φύση, για κανόνα της τη δικαιοσύνη, και για προστασία της το νόμο.
  7. Καθένας έχει δικαίωμα να δημοσιεύει τις σκέψεις και τα φρονήματά του, με τον τύπο, με τον προφορικό λόγο ή ό­πως αλλιώς νομίζει. Οι πολίτες μπορούν να συνέρχονται ειρηνικά και να ασκούν ελευθέρα όποιο θρήσκευμα πιστεύουν.
  8. Ο νόμος πρέπει να προστατεύει την κοινή και την προσωπική ελευθερία απέναντι στην καταπίεση εκείνων που κυβερνούν.
  9. Κανείς δεν καταδιώκεται, δε συλλαμβάνεται, ή φυλακίζεται παρά όταν κι όπως ορίζει ο νόμος.
  10. Όσοι ζητούν, εκδίδουν, υπογράφουν ή διατάζουν την εκτέλεση παρανόμων πράξεων είναι ένοχοι και τιμωρούνται.
  11. Κανείς δεν δικάζεται και δεν τιμωρείται αν δεν απολογηθεί πρώτα, αν δεν κλητευθεί νόμιμα, κι αν δεν υπάρχει αντίστοιχος νόμος, που να δημοσιεύτηκε πριν απ' την κολάσιμη πράξη του.
  12. Δικαίωμα ιδιοκτησίας είναι το προνόμιο κάθε πολίτη να μεταχειρίζεται και να διαθέτει όπως νομίζει καλύτερα την περιουσία του, τα εισοδήματά του, τους καρπούς της εργασίας  και της δραστηριότητάς του.
  13. Όλοι μπορούν να διαθέσουν  όπως νομίζουν τη δουλειά τους και τον καιρό τους, μα ούτε οι ίδιοι μπορούν να πουλήσουν τον εαυτό τους, ούτε να πουληθούν από άλλους, γιατί το πρόσωπο τους είναι ιδιοκτησία αναπαλλοτρίωτη. Ο νόμος δεν αναγνωρίζει  ιδιαίτερη τάξη δούλων ή υπηρετών, αλλά μόνο ανταλλαγή υπηρεσιών κι αμοιβών ανάμεσα στον εργαζόμενο και τον εργοδότη.
  14. Κανείς δεν στερείται και το  ελάχιστο μέρος της ιδιοκτησίας του χωρίς δική του συγκατάθεση, παρά μόνο όταν αποδειχτεί πως κάποια δημόσια ανάγκη απαιτεί αυτή τη στέρηση, κι αφού δοθεί μια δίκαιη αποζημίωση.
  15. Κανένας φόρος δεν επιβάλλεται όταν δεν αποβλέπει σε δημόσια ωφέλεια. Όλοι οι πολίτες έχουν δικαίωμα να συνεργάζονται στον προσδιορισμό των φόρων, να επιβλέπουν τη χρήση τους και να ελέγχουν τη διαχείρισή τους.
  16. Τα δημόσια βοηθήματα είναι χρέος ιερό. Η κοινωνία πρέπει να προνοεί για τη συντήρηση των δυστυχισμένων πολιτών.
  17. Η παιδεία είναι γενική ανάγκη. Η κοινωνία πρέπει να ενισχύει μ' όλες τις δυνάμεις της τις προόδους του ανθρώπινου λόγου, κάνοντας τη μάθηση προσιτή σε κάθε πολίτη.
  18. Η κυριαρχία ανήκει στο λαό, είναι αδιαίρετη, απαράγραπτη κι αναπαλλοτρίωτη.
  19. Καμιά μερίδα του λαού δε μπορεί να μεταχειριστεί την εξουσία ολόκληρου του λαού. Η μειοψηφία έχει το δικαίωμα να εκφράσει τη θέληση της ελεύθερα κι ανεμπόδιστα.
  20. Κάθε άρπαγας της εθνικής κυριαρχίας πρέπει να σκοτώνεται αμέσως απ' τους ελεύθερους πολίτες.
  21. Ο λαός έχει πάντα το δικαίωμα ν' αναθεωρεί και να μεταρρυθμίζει το Σύνταγμά του.
  22. Κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να συνεργάζεται στη σύνταξη του νόμου και στο διορισμό των εντολοδόχων του.
  23. Οι δημόσιες θέσεις είναι ουσιαστικά προσωρινές.
  24. Τα εγκλήματα των  εντολοδόχων του λαού δεν πρέπει ποτέ να μένουν ατιμώρητα.
  25. Το δικαίωμα της υποβολής αναφορών στους αρμοδίους δεν μπορεί ποτέ ν' απαγορευτεί, ν' αναβληθεί ή να περιοριστεί.
  26. Η αντίσταση εναντίον της καταπιέσεως είναι συνέπεια των φυσικών δικαιωμάτων του ατόμου.
  27. Ολόκληρη η κοινωνία καταπιέζεται όταν ασκείται καταπίεση σ' ένα και μόνο μέλος της. Και κάθε μέλος καταπιέζεται, όταν ασκείται καταπίεση σ' όλη την κοινωνία.
  28. Όταν η κυβέρνηση παραβιάζει τα δικαιώματα του λαού, η επανάσταση είναι για το λαό, και για κάθε μερίδα του, το πιο ιερό κι αναγκαίο καθήκον.
 
Είναι λυπηρό ε; Αναλογιστείτε την Ελλάδα μας... Η κοιτίδα του πολιτισμού, η μάνα της Δημοκρατίας έχει φτάσει στο σημείο σήμερα να είναι χειρότερη και από την προεπαναστατική Γαλλία του Μεσαίωνα...

Για να δούμε όμως, πως ήταν τα πράγματα τότε και τι οδήγησε τους Γάλλους στο να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους....

Κοινωνική και οικονομική κατάσταση στην προεπαναστατική Γαλλία

Στα τέλη του 18ου αιώνα ήταν γενική στην Γαλλία η επιθυμία για αλλαγή του καθεστώτος. Παρ' όλη όμως την μεταβολή στις ιδέες των
ανθρώπων, η οργάνωση της Γαλλίας εξακολουθούσε να παραμένει στη μεσαιωνική μορφή της:
διατήρηση των ταξικών διαχωρισμών του μεσαίωνα, μεγάλη συμμετοχή των ευγενών στα κρατικά αξιώματα και γενικά στη διοίκηση, διάκριση δικαιωμάτων και υποτίμηση της ανθρώπινης αξίας.
Στη Γαλλία επικρατούσε το κυβερνητικό σύστημα της απόλυτης μοναρχίας. Ο βασιλιάς με λίγους ανώτερους λειτουργούς, που τους διάλεγε ο ίδιος, νομοθετούσε, όριζε τους φόρους και διέθετε όπως του άρεσε τον δημόσιο πλούτο.
Το καθεστώς, συνέχεια του μεσαιωνικού, βασιζόταν στην ανισότητα. Οι κάτοικοι της Γαλλίας διακρίνονταν στους προνομιούχους και στον κοινό λαό. Οι προνομιούχοι αποτελούσαν μικρή μειοψηφία, περίπου το 2% του πληθυσμού. Αλλά αυτοί κατείχαν την περισσότερη γη, είχαν όλα τα αγαθά, ζούσαν μια τρομερά σπάταλη και πλούσια ζωή και κυβερνούσαν τον τόπο. Δύο τάξεις, ο κλήρος και οι ευγενείς, αποτελούσαν τους προνομιούχους.

Ο μεγάλος όγκος του λαού βρισκόταν απέναντι από την μειοψηφία αυτή των προνομιούχων. Όλοι οι λαϊκοί άνθρωποι ονομάζονταν συνεκδοχικά με μια μεσαιωνική ονομασία: Tiers Etat, Τρίτη τάξη. Καλλιεργητές της γης και αστοί (έμποροι και επαγγελματίες των πόλεων) αποτελούσαν την τάξη αυτή.

Σήμερα

Για να δούμε όμως, υπήρχαν διαφορές του τότε με το τώρα στην κοικονομική κατάσταση;
Σήμερα περισσότερο από κάθε φορά οι ταξικοί διαχωρισμοί είναι οι ίδιοι. Μια μικρή μερίδα προνομιούχων, πολιτικοί, τραπεζίτες, καναλάρχες, μεγαλοεργολάβοι, οι οποίοι είτε μετέχουν των κρατικών αξιωμάτων, είτε  ελέγχουν αυτούς που βρίσκονται σε κυβερνητικές θέσεις. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις, τα προνόμια αυτά μεταφέρονται από γενιά σε γενιά, όπως ακριβώς με τους γαλαζοαίματους του Μεσαίωνα.
 Σήμερα πάλι, τα ανθρώπινα διακιώματα και η ανθρώπινη αξία είναι το ίδιο υποτιμημένα, οι προνομοιούχοι ζουν στον κόσμο τους, αδυνατώντας να καταλάβουν τις άθλιες συνθήκες στις οποίες ζει ο λαός.

Αίτια της επανάστασης

Η επανάσταση είχε πολλά αίτια,από τα οποία τα σημαντικότερα είναι τα εξής:

  • Η φιλοσοφία του Διαφωτισμού κατά την διάρκεια του 18ου αιώνα προπαγάνδιζε μία αποστροφή κατά της απόλυτης μοναρχίας. Οι αντιλήψεις είχαν αρχίσει να στρέφονται προς ένα δημοκρατικό ιδεώδες, τα ανθρώπινα και τα αστικά δικαιώματα, το κοσμικό κράτος καθώς και την πίστη στην λογική. Αυτή η φιλοσοφία έπαιρνε την εξουσία από τον μονάρχη και τον κλήρο.
  • Η ενίσχυση της αστικής τάξης: Οι δύο πρώτες τάξεις, ο κλήρος και οι ευγενείς μοιράζονταν ως τότε την πολιτική δύναμη. Οι αστοί, οι φτωχοί εργαζόμενοι των πόλεων και οι αγρότες δεν είχαν κανένα δικαίωμα στην εξουσία.
  • Η οικονομική κρίση: Το γαλλικό κράτος ήταν στα πρόθυρα οικονομικής καταστροφής. Η Γαλλία αναμείχθηκε ενεργά στον Αμερικανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (1775 - 1783).Παρότι κατόρθωσε να κερδίσει την Αγγλία, το οικονομικό βάρος ήταν τέτοιο που την οδήγησε σε χρεοκοπία. Επιπλέον, το 1789 η τιμή του ψωμιού αυξήθηκε δραματικά, λόγω της άσχημης σοδειάς του 1788 και του 1789 και του βαρύτατου χειμώνα του 1788 - 1789. Οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν ως και 60%, ενώ ο μισθός των αγροτών μόνο 20%, κάτι το οποίο προκάλεσε μεγάλη πείνα. Μάλιστα έχει υπολογιστεί ότι την άνοιξη του 1789 το 1/3 του γαλλικού πληθυσμού μαστιζόταν από την πείνα.Το κρατικό έλλειμμα του γαλλικού κράτους από το 1736 ως το 1789 αυξήθηκε σημαντικά, σε σημείο να κινδυνεύσει η Γαλλία με χρεωκοπία. Επιπλέον, η τρομερά σπάταλη και πολυτελής ζωή στο βασιλικό ανάκτορο των Βερσαλλιών κατανάλωνε το 20% του γαλλικού προϋπολογισμού. Οι γιορτές, οι δεξιώσεις και τα πανάκριβα ρούχα ήταν εις βάρος της γαλλικής οικονομίας αλλά και του φτωχού λαού που πέθαινε από την πείνα.Όλα αυτά οδήγησαν σε έντονη κοινωνική αναταραχή που εκδηλώθηκε με ληστρικές πράξεις και εξεγέρσεις.
  • Η κρίση του φεουδαρχικού συστήματος: η παραδοσιακή φεουδαρχική κοινωνική κατανομή που ίσχυε από τον Μεσαίωνα στην Γαλλία άρχισε να παρακμάζει. Ενώ οι ευγενείς απολάμβαναν μεν πολλά προνόμια, δεν μπορούσαν να ενεργήσουν πολιτικά υπό την απολυταρχία, καθώς μόνο ο βασιλιάς είχε πολιτική εξουσία.

Σήμερα

 Δυστυχώς δεν υπάρχει ανάλογη φιλοσοφία με αυτή του διαφωτισμού τις σημερινές ημέρες. Οι φωνές που έχουν να προτείνουν κάτι, που έχουν τρόπο και πρόγραμμα, είναι ελάχιστες. Επιπλέον, πολύ δύσκολα φτάνουν στο ευρύ κοινό λόγω του μπουκοτάζ που δέχονται από τα Μέσα μαζικής ενημέρωσης σου σάπιου πολιτικού συτήματος.
Τις σημερινές ημέρες η αστική τάξη δέχεται μπαράζ επιθέσεων. Όσα είχε κερδίσει με αγώνες πολλών ετών, τα χάνει σε ελάχιστο χρονικό διάστημα! Χάνονται εργατικά διακαιώματα, απολύονται δημόσιοι υπάλληλοι, απολύονται ιδιωτικοί υπάλληλοι, κλείνουν οργανισμοί, κλείνουν επιχειρήσεις,κλείνουν σχολεία, νοσοκομεία, μαράζουν οι μικρομεσαίοι ελεύθεροι επαγγελματίες. Εννοείται ότι η σημετοχή του λαού στην εξουσία είναι ανύπαρκτη! Καταθέτονται νόμοι αντισανταγματικοί και με αντισυνταγματικό τρόπο, καταπατείται κάθε έννοια δημοκρατίας από την ελίτ της πολιτικής και οικονομικής τάξης. Κάθε προσπάθεια διαμαρτυρίας καταστέλεται άμεσα και με βίαιο τρόπο από τις δυνάμεις καταστολής!
Επιπλέον ο χορός των εκκατομυρίων από μίζες, αγορές, ταξίδια, διοργανώσεις είναι τεράστιος. Όλα αυτά τα χρήματα του Ελληνικού λαού χάνονται και πηγαίνουν στις τσέπες των προνομιούχων!

Μετά από όλα αυτά ήρθε και η βαθειά οικονομική κρίση ως αποτέλεσμα, της σπατάλης και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος από αυτή την ελίτ! Οι τιμές των αγαθών σε δυσβάσταχτα υψηλά επίπεδα, η ανεργία σε δυσθεώρητα ύψη, οι κοινωνικές παροχές μηδενικές, και το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού λαού ζει πολύ κάτω από τα όρια της φτώχιας.
Οι σημερινοί ευγενείς, δεν είναι άλλοι από τους πολιτικούς μας, οι οποίοι ουσιαστικά δεν έχουν καμμία δυνατότητα ν΄ακολουθήσουν διαφορετική πολιτική από αυτήν που  τους επιβάλλει η Καγκελαρία της Γερμανίας.

Εξέλιξη των γεγονότων

Ως ξεκίνημα της Επανάστασης ισχύει η κατάληψη της Βαστίλης (φυλακή για πολιτικούς κρατούμενους) στις 14 Ιουλίου 1789 (από το 1880 Εθνική Επέτειος της Γαλλίας). Το ουσιαστικό ξεκίνημα της Επανάστασης έλαβε χώρα μερικές εβδομάδες πιο μπροστά, με την σύγκληση των Γενικών Τάξεων. Επειδή οι περισσότεροι εκπρόσωποι του κλήρου και των ευγενών αρνήθηκαν να συμμετάσχουν, οι εκπρόσωποι της Τρίτης Τάξης αποφάσισαν να προχωρήσουν μόνοι τους και ανακήρυξαν τη συνέλευση των τάξεων Εθνική Συντακτική Συνέλευση.

Η Γαλλική Επανάσταση σημαίνει την κοινωνική μετάλλαξη από τη φεουδαρχική στην αστική κοινωνία. Η μοναρχία έπεσε και δημιουργήθηκε μια δημοκρατία. Για πρώτη φορά ανέλαβε η οικονομικά δυνατή αστική τάξη και πολιτική δύναμη από τους ευγενείς, οι οποίοι ήδη από πιο μπροστά έχαναν σε δύναμη. Μετά την ανακήρυξη των εκπροσώπων της Τρίτης Τάξης σε Εθνική Συντακτική Συνέλευση, αυτή ψήφισε στις 26 Αυγούστου 1789 τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη.

Σήμερα:

Τίποτε....

Ας ξαναρίξουμε τουλάχιστον μια ματιά στην "Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη του 1793" κι ας κλείσουμε τα μάτια ονειρευόμενοι το τελευταίο της άρθρο!





Ιστορικά στοιχεία χρησημοποιήθηκαν ως πηγή, από εδώ

Read 1419 times Last modified on Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013 22:24
Yiannis

Πολιτική είναι η τέχνη να εμποδίζεις τον κόσμο να χώνει τη μύτη του σε πράγματα που τον αφορούν!