Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2013 12:23

Ελληνική παιδεία: Γιατί την εκφύλισαν και προτίμησαν την προτεσταντική.

Written by 
Rate this item
(4 votes)
 Στο σημερινό κείμενο πραγματοποιείται μία βαθύτερη ανάλυση και σύγκριση μεταξύ των εκαιδευτικών συστημάτων του Ελληνικού κόσμου και του Αγγλοσαξωνικού τόξου. Μετά τα γεγονότα και στοιχεία που θα παρατεθούν παρακάτω , μπορεί ο αναγνώστης να καταλάβει για ποιο λόγο διαλύθηκε η Ελληνική παιδεία και για ποιο λόγο υπερίσχυσε η αγγλοσαξωνική εκπαίδευση των κολεγίων.

  Η ελληνιστική παιδεία της εποχής του Αλέξανδρου του Μέγα, ήταν η καθεαυτή ερμηνεία της δημιουργίας Ελλήνων μέσω παιδείας. Μακρυά όχι μόνο αιώνες ετών , άλλα και αιώνες κοσμοθεώρησης με τις σημερινές άναρθρες εθνικιστικές φανατικές κραυγές εσκεμμένα χωρίς γνώση και άποψη παραβλέποντας το υπερεθνικό μεγαλείο του Ελληνικού πολιτισμού.Οι Έλληνες  έχοντας "εκπαιδευτεί" άριστα στα ελληνιστικά βασίλεια, είχαν αποκτήσει γνώσεις και εμπειρίες, οι οποίες τους έκαναν αναντικατάστατα "εργαλεία" για τον οποιοδήποτε φιλόδοξο εξουσιαστή αυτού του κόσμου. Είχαν βρει το "μυστικό" της "πλεύσης" και μπορούσαν να αντιμετωπίζουν όλες τις καταστάσεις — και στην κυριολεξία να μην "βυθίζονται" σε καμία περίπτωση. Μιλάμε για τον απόλυτο σχεδιασμό. Πουθενά και κανένας δεν μπορούσε να τους αντισταθεί ή να τους "απομονώσει", ώστε να τους καταδιώξει, μετατρέποντάς τους σε "θηράματα".

  Είχαν επινοήσει και την πνευματική "αναπαραγωγή" του "είδους" τους και είχαν καλύψει απόλυτα όλες τις αδυναμίες τους ...Πνευματικά "αναπαράγονταν". Ο Αλέξανδρος έδωσε το "σύνθημα" της ισότητας και της αξιοκρατίας μεταξύ των πάντων μέσα στην απέραντη αυτοκρατορία του και αυτό ήταν το όλο μυστικό. Η ισότητα συνέφερε τους Έλληνες. Στην πραγματικότητα ο Αλέξανδρος —για λόγους "ισότητας"— προκάλεσε έναν αγώνα "δρόμου", γνωρίζοντας ότι οι Έλληνες ήταν οι ασυναγώνιστοι "δρομείς". Χωρίς να προσβληθεί ή να αδικηθεί κανένας από τους καταπιεσμένους λαούς της περιοχής, οι Έλληνες είχαν κατακτήσει τα ανώτερα "στρώματα" όλων των κοινωνιών της Ανατολής.

  ...Η απόλυτη επινόηση ...Επινόηση, η οποία δεν ανατρεπόταν από κανέναν, γιατί τους συνέφερε όλους. Οι Έλληνες "νικούσαν", αλλά κανένας δεν αντιδρούσε, γιατί στην πραγματικότητα όλοι μπορούσαν να γίνουν Έλληνες. Ακόμα κι αυτοί, οι οποίοι θα μπορούσαν να τους μισούν, έβρισκαν τις "πόρτες" ανοικτές, για να γίνουν όμοιοί τους. Αυτό, το οποίο περιέγραψε ο Ισοκράτης, δούλευε με τον απόλυτο τρόπο ..."Το των Ελλήνων όνομα πεποίηκε μηκέτι του γένους, αλλά της διανοίας δοκείν είναι, και μάλλον Έλληνας καλείσθαι των της παιδεύσεως της ημετέρας ή των της κοινής φύσεως μετέχοντας" ...Έλληνες ήταν οι μετέχοντες της κοινής παιδείας και γνώσης ...ακόμα και για λόγους συμφέροντος.

   Με αυτόν τον τρόπο εξυπηρετούνταν οι πάντες. Οι Έλληνες κάλυπταν τη φυσική αναπαραγωγή του αίματος και δημιουργούσαν συνθήκες ευνοϊκές μέσα στις ξένες κοινωνίες. Τα φυσικά παιδιά των Ελλήνων ήταν Έλληνες και όσοι μορφώνονταν με τη βοήθεια των Ελλήνων γίνονταν επίσης Έλληνες. Το αποτέλεσμα ήταν τέλειο γι' αυτούς. Διαφύλασσαν τα δικά τους συμφέροντα και "αποψίλωναν" τις κοινωνίες από ό,τι θεωρητικά θα μπορούσε να τους απειλήσει. Πριν καν τους απειλήσει, το ευεργετούσαν οι ίδιοι και είχαν έναν ακόμα ευγνωμονούντα "Συνέλληνα" έτοιμο να υπερασπιστεί τα συμφέροντά τους. Τα Κολέγια και οι "υποτροφίες", που αιώνες μετά εφάρμοσαν οι Δυτικοί, για να "κατασκευάζουν" συμπαθούντες και χαφιέδες, ήταν απομιμήσεις των αρχαίων ελληνικών πρακτικών. Τόσο πιστές απομιμήσεις, που έφτασαν στο σημείο —ακόμα και σήμερα— να ονομάζονται Greeks οι φοιτητές των αμερικανικών πανεπιστημίων.

   Οι Έλληνες, έχοντας μέσα στους αιώνες κωδικοποιήσει τις συμπεριφορές τους, μπορούσαν να λειτουργούν ως ενιαίο σύνολο ακόμα κι αν βρισκόταν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά ο ένας από τον άλλον. Τον χώρο, όπου κινούνταν, μπορούσαν να τον ομογενοποιούν στο επίπεδο της διοίκησης. Σε εποχές που δεν υπήρχαν ΜΜΕ και ίντερνετ, αυτοί μπορούσαν να λειτουργούν συντονισμένα και με απίστευτες ταχύτητες, χωρίς καν να επικοινωνούν. Μπορούσαν να κάνουν τον χώρο "μικρό" και ελέγξιμο για τις εξουσίες ...Τις εξουσίες όχι μόνον τις δικές τους, αλλά και αυτές κάποιων άλλων ισχυρών. Όταν ήταν ισχυροί οι ίδιοι, μπορούσαν να κυβερνάνε με άνεση. Όταν ήταν αδύναμοι, βολεύονταν και με την "εργολαβία". Βολεύονταν, εξυπηρετώντας εκείνους, οι οποίοι είχαν τη δύναμη να κατακτήσουν, αλλά αδυναμία να διοικήσουν.

   Η ελληνική παιδεία, που γέννησε τη δημοκρατία και άρα την καλύτερη μέχρι σήμερα μεθοδολογία για να λειτουργήσει μια κοινωνία ανθρώπων. Η ελληνική παιδεία θέλει πάνω απ' όλα τον άνθρωπο σφαιρικά μορφωμένο και μόνον εξ ανάγκης —λόγω εργασίας για παράδειγμα— εξειδικευμένο. Ο Έλληνας πρώτα εκπαιδεύεται να γίνει σωστός άνθρωπος και πολίτης —με βάση την ελληνική άποψη περί αυτών των ιδιοτήτων— και μετά εξειδικεύεται για να εργαστεί.

  Αυτοί οι πραγματικοί Έλληνες ξεκινούν την πορεία τους στη ζωή με βάση τα κοινά ελληνικά χαρακτηριστικά και από εκεί και πέρα ο καθένας ακολουθεί την προσωπική του πορεία με βάση τα ιδιαίτερα δεδομένα που μπορούν να επηρεάσουν την πορεία αυτήν. Οι στόχοι όλων αυτών είναι κοινοί κι έχουν σχέση με την ευμάρεια, τα ατομικά δικαιώματα την ελευθερία κλπ.. Ο εργάτης δεν διαφέρει σε αντιλήψεις από τον κεφαλαιοκράτη και γι' αυτόν τον λόγο οι στόχοι τους είναι κοινοί. Διαφέρουν στο γεγονός ότι ο πρώτος δεν κατέχει κεφάλαιο, ενώ ο δεύτερος κατέχει. Στη σύγκρουση συμφερόντων μάχονται μεταξύ τους άνθρωποι με κοινά χαρακτηριστικά, διαφορετικά μέσα και άρα με διαφορετικές δυνατότητες να κατακτήσουν τον κοινό τους στόχο.

  Θα εξετάσουμε τα πράγματα με την αντίθετη φορά, για να καταλάβουμε πώς λειτουργεί στο σύνολό της η κολεγιακή Προτεσταντική παιδεία και γιατί κυριαρχεί σήμερα. Το σύνολο της αγγλοσαξονικής παιδείας έχει γίνει σήμερα το κυρίαρχο παγκοσμίως, γιατί υπηρετεί απόλυτα τον  καπιταλισμό και βέβαια τον ιμπεριαλισμό που ταΐζει τα κοπρόσκυλα της αστικής τάξης παγκοσμίως. Η Βρετανία υπήρξε ο μεγαλύτερος αποικιοκράτης που γνώρισε ποτέ ο κόσμος και αυτή στην ουσία ενσάρκωνε επί πολλά χρόνια τον  ιμπεριαλισμό. Ένα τέτοιο ιμπεριαλιστικό κράτος, για να υπάρξει και να λειτουργήσει απρόσκοπτα επί αιώνες, ευνόητο είναι ότι είχε αναπτύξει την παιδεία που διαιώνιζε τα χαρακτηριστικά του λαού του. Οι Βρετανοί γνώριζαν, δηλαδή, καλύτερα από τον καθένα πώς να διαπαιδαγωγούν τον βρετανικό λαό, για να προστατεύουν την αυτοκρατορία τους. Οι Βρετανοί, ως χριστιανοί, έδωσαν στον δικό τους τύπο παιδείας εκείνα τα στοιχεία, που υπηρετούν απόλυτα τον ιμπεριαλισμό. Αυτό το πέτυχαν καλύτερα από τον οποιονδήποτε άλλο χριστιανικό λαό, γιατί διέθεταν τα απαραίτητα μέσα, που σ' αυτήν την περίπτωση  ήταν οι αποικίες.

Τι το ιδιαίτερο όμως έχει ο τύπος παιδείας, που δίνεται σ' έναν λαό ο οποίος ασκεί ιμπεριαλισμό; Ο αγγλοσαξονικός τύπος εκπαίδευσης έχει ένα και μοναδικό χαρακτηριστικό. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι η εξειδίκευση. Οι Βρετανοί, έχοντας ως στόχο να εκμεταλλευτούν ως λαός άλλους λαούς, ήταν υποχρεωμένοι να κινηθούν προς αυτήν την κατεύθυνση. Η σχεδόν άρρωστη εξειδίκευση των μελών ενός λαού στο σύνολο των τομέων που μπορεί να δραστηριοποιηθεί ο άνθρωπος, του δίνει υπεροχή σε σχέση με κάποιους άλλους λαούς. Αυτό είναι φυσικό να επιδιώκεται, από τη στιγμή που αυτός ο λαός πρέπει διαρκώς να συγκρούεται μ' αυτούς που εκμεταλλεύεται. Κερδίζεις μάχες, όταν διαθέτεις καλύτερους λοχίες από αυτούς που διαθέτουν οι ανταγωνιστές λαοί. Κερδίζεις πολέμους, όταν διαθέτεις τους καλύτερους αξιωματικούς. Καταπιέζεις εύκολα ολόκληρους λαούς, όταν διαθέτεις καλούς δικηγόρους, που δίνουν μια ψευδονομιμότητα στην εκμετάλλευσή σου. Δημιουργείς νόμους κατά παραγγελία, όταν έχεις καλύτερους νομικούς από αυτούς που διαθέτουν οι αντίπαλοί σου.

 Το πρόβλημα που προκύπτει σ' αυτήν την περίπτωση, όπου επιδιώκεται η γενική υπεροχή, αφορά το τίμημα που πληρώνει ο λαός, που καταναλώνει το σύνολο του πνευματικού του δυναμικού στην υπόθεση εξειδίκευση. Πόσο μπορεί να "πιεστεί" ένας άνθρωπος, για να γίνει ο καλύτερος στον τομέα του, χωρίς αυτή η "πίεση" να τον καταστρέφει; Πόσο μονόπλευρα πρέπει ν' αναπτυχθεί η προσωπικότητα ενός ανθρώπου, στην προσπάθειά του να γίνει ο απόλυτα καλύτερος στον τομέα του; Πόσα από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν έναν άνθρωπο πρέπει να υποβαθμιστούν, προκειμένου να καλλιεργηθούν εκείνα τα στοιχεία που είναι χρήσιμα μόνο για να γίνει κάποιος καλός αξιωματικός ή δικηγόρος; Είναι περίπτωση όμοια που κάποιος, προκειμένου να δημιουργήσει τον πιο χειροδύναμο άνθρωπο, του κόβει τα πόδια.

Το βρετανικό σύστημα αυτό το πράγμα κάνει μέσα στους αιώνες. Κόβει τα "πόδια" των ανθρώπων, για να τους κάνει χειροδύναμους. Βγάζει τα "μάτια" των ανθρώπων, για να δημιουργήσει τους πλέον ικανούς ακουστές. Κάνει ό,τι έκαναν τα τσίρκο τους προηγούμενους αιώνες, για να εντυπωσιάζουν τους απλούς ανθρώπους με τις ειδικές ικανότητες των μελών τους. Κάποιοι είχαν κάνει προσοδοφόρα την αναπηρία των ανθρώπων, που τους εμφάνιζαν σαν θαύματα της φύσης. Κάτι αντίστοιχο κάνει και το βρετανικό σύστημα παιδείας. Η αναπηρία δεν το ενδιαφέρει για όσο διάστημα μπορεί να βολεύει τους ανάπηρους καλύτερα από τους φυσιολογικούς.

Οι Βρετανοί, εξαιτίας αυτής της εγκληματικής τακτικής, μπορεί να είχαν τους καλύτερους επαγγελματίες για όλες τις δουλειές, αλλά ποιο ήταν το τίμημα που πλήρωνε ο λαός γι' αυτήν την υπεροχή; Αυτοί οι σχεδόν άρρωστα τέλειοι επαγγελματίες, δεν έπαυαν να είναι και πολίτες ενός κράτους. Μπορεί οι Βρετανοί να δημιουργούσαν θηρία στους διάφορους τομείς όπου δραστηριοποιούταν το κράτος τους, αλλά ποιες ήταν οι συνέπειες για την κοινωνία τους; Οι συνέπειες ήταν αρνητικές κι αναπόφευκτες, εφόσον αυτά τα θηρία ήταν ταυτόχρονα και μέλη μιας κοινωνίας που ονομάζεται ανθρώπινη και η οποία δεν μπορεί να "φιλοξενήσει" θηρία.

   Αντίθετα με το ελληνικό, το αγγλοσαξονικό μοντέλο, που αποτελεί το ιδανικό για τον χριστιανισμό μοντέλο, είναι απόλυτα εξειδικευμένο. Μέσα σ' αυτό δεν συγκρούονται άνθρωποι με κοινά χαρακτηριστικά, κοινούς στόχους και διαφορετικά μέσα. Συγκρούονται ιδιότητες με διαφορετικά χαρακτηριστικά, που τα λαμβάνουν από τα διαφορετικά μέσα που διαθέτουν και από τη διαφορετική κατάρτιση που τους παρέχεται. Συγκρούονται άριστα καταρτισμένοι "υπάνθρωποι", για να εξασφαλίσουν τα δικαιώματα και τα προνόμια των "υπανθρώπινων" κοινωνιών που συνθέτουν.

Τι σημαίνει αυτό; Συγκρούονται εργάτες, που έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, εναντίον κεφαλαιοκρατών ή κρατικών υπαλλήλων, που έχουν επίσης συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Μέσα σ' αυτές τις κοινωνίες άλλος άνθρωπος είναι ο εργάτης, άλλος ο κεφαλαιοκράτης και άλλος ο κρατικός υπάλληλος. Διαφορετικές αντιλήψεις περί ανθρώπου και κοινωνίας έχει η κάθε ιδιότητα. Αυτοί όλοι οι μερικώς-άνθρωποι συνθέτουν υποκοινωνίες, που όλες μαζί συνυπάρχουν σ' ένα κοινό σύνολο που ονομάζεται "ανθρώπινη κοινωνία", αλλά δεν είναι τέτοια. Δεν ξεκινούν ως όμοιοι άνθρωποι να συγκρουστούν για τα συμφέροντά τους, προσπαθώντας να βρουν μια κοινή συνισταμένη, όπως είναι η δημοκρατία. Ξεκινούν ως ανόμοιοι, που έχουν διαφορετικούς στόχους και στην ξεχωριστή πορεία, που ακολουθεί ο καθένας από αυτούς για την επίτευξη των δικών του στόχων, έρχονται σε τριβή.

Από αυτήν την ιδιαιτερότητα ξεκινούν και οι διαφορετικές απαιτήσεις που έχει ο καθένας για να ικανοποιηθεί. Η κάθε υποκοινωνία έχει διαφορετικές απαιτήσεις, διαφορετικά οράματα και βέβαια διαφορετικά αιτήματα. Από αυτήν την ιδιαιτερότητα ξεκινάει και η δυνατότητα του συστήματος να ελέγχει απόλυτα τους Δυτικούς. Οι ισχυροί της Δύσης γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν για να ικανοποιήσουν τον "υπάνθρωπο" που λέγεται "εργάτης", για να μην αντιμετωπίζουν προβλήματα με την "υποκοινωνία" που λέγεται "εργατική τάξη". Γνωρίζουν πώς πρέπει να φέρεται ο "υπάνθρωπος" που λέγεται "λόρδος", για να μην αντιμετωπίζει προβλήματα η "υποκοινωνία" των "γαλαζοαίματων". Για όσο διάστημα υπάρχουν τα μέσα και η γνώση να διευθετούνται τα προβλήματα των "υποκοινωνιών", διασφαλίζεται η κοινωνική ειρήνη και κανένας δεν αμφισβητεί κανέναν, άσχετα αν κάποιοι ζουν όμοια με ζώα και κάποιοι άλλοι όμοια με βασιλείς.

Αντίθετα στην ελληνική κοινωνία δεν υπάρχει αυτή η ιδιαιτερότητα, γιατί η κοινωνία είναι ομοιογενής και αφορά ανθρώπους. Ο Έλληνας εργάτης, για παράδειγμα, αντιλαμβανόμενος τον εαυτό του και τους ταξικούς αντιπάλους του ως ανθρώπους, θα διαμαρτυρηθεί για την ασυδοσία και τα αυθαίρετα δικαιώματα των κεφαλαιοκρατών ή για τους υπέρογκους μισθούς των κρατικών υπαλλήλων. Αισθάνεται άνθρωπος και, επειδή έχει κοινούς στόχους με όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους, βλέπει τα προνόμιά τους και τα θεωρεί απειλητικά για τα συμφέροντά του. Αντίθετα ο Δυτικός εργάτης, που είναι κλασικός χριστιανός, δεν ασχολείται με τους ανόμοιούς του. Διαμαρτυρήθηκε ποτέ ο φτωχός χριστιανός για τη χλιδή και τον πλούτο που απολαμβάνουν οι επίσκοποι; Του φαίνονται λογικά τα προνόμια των ανόμοιών του "εκλεκτών", που έχουν ως καθήκον τους να τον "σώσουν".

Κάτι ανάλογο γίνεται και στις αγγλοσαξονικές κοινωνίες με τους υπόλοιπους "εκλεκτούς", όχι του Θεού, αλλά των ανθρώπινων εξουσιών. Ο Δυτικός εργάτης διαμαρτύρεται μόνον όταν το σύστημα δεν παρέχει αυτά που έχει υποσχεθεί στους εργάτες και άρα στην "υποκοινωνία" της οποίας είναι μέλος. Ο Άγγλος εργάτης δεν ασχολείται με τα προνόμια των λόρδων ή των κρατικών αξιωματούχων. Τους αντιλαμβάνεται σαν διαφορετικούς με διαφορετικές ανάγκες και ως εκ τούτου δεν μπορεί να κρίνει τις απαιτήσεις τους και άρα τα προνόμιά τους. Εκπαιδεύεται ν' αντιλαμβάνεται τις "ειδικές" ανάγκες της ιδιότητάς του και άρα τα "ειδικά" καθήκοντά του απέναντι καί στην κοινωνία καί στο σύστημα.

Όλα αυτά καλλιεργούνται στη Δύση επί αιώνες κι έχουν επιβληθεί με βία. Με βία εκπαίδευσαν τους φτωχούς ν' αντιλαμβάνονται τα πράγματα διαφορετικά από τους πλούσιους. Αυτή η βία παλαιότερα εκδηλωνόταν μέσω του μαστιγίου, ενώ σήμερα είναι αποκλειστικά πνευματική. Αυτή η βία εξειδικεύει τον άνθρωπο και τον περιορίζει σ' έναν συγκεκριμένο κοινωνικό ρόλο. Αν δηλαδή η εξειδίκευση είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό τής αγγλοσαξονικής παιδείας, η βία είναι το κυρίαρχο μέσο που επιτυγχάνεται η εξειδίκευση αυτή. Αν αναζητήσει κάποιος ένα κοινό χαρακτηριστικό ανάμεσα στο τελευταίο αγγλικό σχολείο μιας εργατούπολης και στο Εton, αυτό δεν είναι η γνώση της αγγλικής κουλτούρας, αλλά η βία. Όλα αυτά τα σχολεία, που θεωρητικά έχουν σαν ρόλο να μεταφέρουν την κοινή αγγλική κληρονομιά μεταξύ των μελών της αγγλικής κοινωνίας, πρακτικά έχουν ως ρόλο να εξειδικεύσουν τα μέλη της. Το κάθε σχολείο, ανάλογα μ' αυτούς που απευθύνεται, μεταφέρει την ειδική αγγλική υποπαράδοση της υποκοινωνίας των ανθρώπων που εκπαιδεύει. Αυτή η εξειδίκευση ξεκινάει από τη στιγμή που γεννιέται ο άνθρωπος μέχρι τη στιγμή που θα ενταχθεί στο σύστημα με κάποια απόλυτα προσδιορισμένα χαρακτηριστικά.

   Από τα παραπάνω,γίνεται αντιληπτό πως  το μόνο κοινό που μεταφέρεται συστηματικά εντός της αγγλοσαξονικής κοινωνίας είναι ο φόβος απέναντι στο σύστημα, κάθε φορά που κάποιες συμπεριφορές ή απαιτήσεις ξεφεύγουν από αυτά που προβλέπονται για την κάθε τάξη ή ιδιότητα. Μέσα σ' αυτές τις κοινωνίες υπάρχουν οι αλάθητοι "θεοί", που δεν κρίνονται από τους "κατώτερους" και κάθε φορά που κάποιος από αυτούς τους αμφισβητεί τιμωρείται. Τα πάντα γίνονται με βάση την εξής απλή λογική. Ο Θεός των χριστιανών προστατεύει τη βασίλισσα και υπηρετείται από αυτήν. Η βασίλισσα προστατεύει τους ευγενείς και υπηρετείται από αυτούς και αυτοί με τη σειρά τους προστατεύουν και υπηρετούνται από τον βρετανικό λαό. Εξαιτίας αυτών την αλυσιδωτών αλληλεξαρτήσεων, που συνδέουν απευθείας την ανθρώπινη εξουσία με τον Θεό, όποιος δεν σέβεται αυτά που προβλέπονται για τον ρόλο του ή την τάξη του, αμφισβητεί όχι απλά τον άμεσο προϊστάμενό του (superior), αλλά τον ίδιο τον Θεό. Σε μια τέτοια περίπτωση δεν είναι απλά ανυπάκουος, αλλά βλάσφημος και το σύστημα τη βλασφημία την τιμωρεί σκληρά. Αυτός είναι και ο λόγος που ο εκάστοτε βασιλιάς της Βρετανίας είναι επικεφαλής και του αγγλικανικού δόγματος. Είναι ουσιαστική η ιδιότητα του επικεφαλής του δόγματος και όχι τιμητική.

   Σ' αυτό το σημείο ο αναγνώστης μπορεί να καταλάβει συνολικά τη διαφορά μεταξύ του ελληνικού συστήματος παιδείας και του αγγλοσαξονικού. Το ελληνικό σύστημα παιδείας παράγει ανθρώπους, που στη συνέχεια γίνονται κεφαλαιοκράτες, εργάτες, αξιωματούχοι, λογιστές κλπ.. Το αγγλοσαξονικό σύστημα παράγει κεφαλαιοκράτες, εργάτες, αξιωματούχους, λογιστές, που μπορεί να μην γίνουν ποτέ άνθρωποι. Στο ελληνικό σύστημα, εξαιτίας την κοινής "παραγωγής", τα σχολεία είναι κοινά για όλους και δεν υπάρχει βία, γιατί ο άνθρωπος δεν αντιδράει όταν εκπαιδεύεται να λειτουργεί ως άνθρωπος. 

  Τέλος, κατόπιν των παραπάνω, γίνεται αντιληπτό στον καθένα γιατί η Ελληνική παιδεία εκφυλίστηκε στην πάροδο των χρόνων και ενισχύθηκε υπέρμετρα η προτεσταντική εκπαίδευση.

Read 1338 times