Δευτέρα, 08 Ιουλίου 2013 19:09

Ποιά είναι η αλήθεια για τους "Τούρκους" της Θράκης. Πως μπορεί η Ελληνική διπλωματία να τελειώσει το ζήτημα άμεσα!

Written by 
Rate this item
(2 votes)
Η βαθιά μελέτη και κατανόηση των διεθνών συνθηκών σου δίνει τη δυνατότητα να κινηθείς με σταθερά βήματα και να προσασπίσεις τα συμφέροντα σου σε διπλωματικό επίπεδο. Σου δίνεται η ευκαιρία να εφαρμόσεις τις επιθυμητές πολιτικές σου χωρίς να έχεις κανέναν φόβο. Η μελέτη που μας ενδιαφέρει εδώ είναι η μελέτη και ανάλυση της συνθήκης της Λωζάννης και αντικείμενο του κειμμένου αυτού θα είναι να αναφέρει τι ακριβώς σημαίνει για τα ελληνικά δεδομένα αυτή η συνθήκη και ζητούμενο είναι να προβληματίσει άπαντες τους Έλληνες εντός και εκτός πατρίδας για τους χειρισμούς του Ελληνικού κράτους.
Η Συνθήκη της Λωζάννης αποτελεί μία πανίσχυρη συνθήκη που είναι σε απόλυτη ισχύ ακόμα και σήμερα. (Λεπτομερή ανάλυση της θα γίνει σε κάποιο από τα προσεχή άρθρα). Σε αυτό το κείμμενο θα αναλύσουμε τα αποτελέσματα που μπορεί να δημιουργηθούν από τη μη εφαρμογή της και τι πρακτικά και πραγματικά σημαίνει. Από την ανάλυση και εφαρμογή της ουσιαστικά διαφαίνεται πως η Ελλάς μπορεί να κινηθεί διπλωματικά και να δημιουργήσει ντόμινο εξελίξεων και να απειληθεί ολόκληρη η κρατική ύπαρξη της Τουρκίας. Επίσης διαφαίνεται μία περίεργη συμπεριφορά της Τουρκίας στο θέμα αυτό από την οποία υπάρχει σαφής κίνδυνος να χάσει πολύ περισσότερα από όσα διεκδικεί να κερδίσει. Μία εξήγηση που μπορεί να υπάρχει για αυτά τα δεδομένα είναι πως ακόμα και τώρα υπάρχουν εσωτερικές διαφορές μεταξύ των «Κεμαλικών» που εκπροσωπούνται από τον κο Νταβούτογλου, και τον εκπρόσωπο των μουσουλμάνων υπό τον κο Ερντογάν. Από την άλλη, πάτημα για να αποκτήσουν βήμα αυτές οι διεκδικήσεις στην Ελληνική επικράτεια έχουν παίξει η μυωπική εξωτερική πολιτική των Αθηνών σε συνεργασία με τους πολιτικούς της περιοχής (πχ. Ευριπίδης Στυλιανίδης ΝΔ.,Γιώργος Πεταλωτής ΠΑΣΟΚ) και τοπικούς παράγοντες και κόμματα αριστερών πεποιθήσεων που αντί να αντιδράσουν ως όφειλαν στις αιτιάσεις του προξενείου και γενικότερα στην πολιτική της Άγκυρας, αυτοί για μικροκομματικά οφέλη ουσιαστικά υποβοήθησαν στην επικράτηση αυτής της πολιτικής.
Ουσιαστικά , η πολιτική που οφείλουν να επιδείξουν οι πατριωτικές δυνάμεις βάση της διεθνούς νομιμότητας που απορρέει από τη συνθήκη της Λωζάννης είναι να καταστήσουν απόλυτα σαφές προς όλους και ιδιαίτερα προς τη μεριά της Τουρκίας πως :
 
Ένας Τούρκος στη Θράκη σημαίνει ότι δεν εφαρμόστηκε η Συνθήκη της Λωζάννης στο σύνολό της και άρα αυτή τίθεται υπό αμφισβήτηση. Σημαίνει ότι δεν έγινε ομαλή ανταλλαγή πληθυσμών και άρα κεφαλαίου. Σημαίνει ότι υπάρχουν "υπόλοιπα", τα οποία πρέπει να διευθετηθούν. Σημαίνει ότι τα εμπλεκόμενα σ' αυτήν κράτη θα πρέπει να κάνουν συμπληρωματικές "κινήσεις" με αντικείμενο τις αποζημιώσεις. Τις όποιες αποζημιώσεις, είτε αυτές είναι ηθικές είτε οικονομικές.
 
Ένας Τούρκος στη Θράκη σημαίνει ότι η Τουρκία έκανε εθνοκάθαρση Ελλήνων στη Μικρά Ασία, εφόσον δεν έγινε η από κοινού συμφωνημένη και ειρηνική διακρατική ανταλλαγή πληθυσμών, όπως "συνυπέγραψε" με την Ελλάδα στη Συνθήκη της Λωζάννης. Σημαίνει ότι το κάθε κράτος, το οποίο εμπλέκεται στη συμφωνία, έδιωξε αυθαίρετα και άρα εγκληματικά όσους πιο πολλούς αλλοεθνείς μπορούσε από την επικράτειά του και τους άρπαξε τις περιουσίες τους.
Ένας Τούρκος στη Θράκη σημαίνει ότι η Ελλάδα απλά δεν έκανε "τέλεια" τη δουλειά της. Την ίδια "δουλειά" που έκανε "τέλεια" η Τουρκία και δεν άφησε ούτε έναν Έλληνα στη Μικρά Ασία. Σημαίνει ότι έγινε "αγώνας" εγκλημάτων και με βάση τα αποτελέσματα η Τουρκία σ' αυτόν τον αγώνα ήταν σαφώς "νικήτρια". Σημαίνει ότι κακώς υπέγραψαν τα δύο κράτη για μια συμφωνία πάνω σε δεδομένα, τα οποία ήταν ψευδή και άρα δεν ίσχυαν. Σημαίνει με λίγα λόγια ότι η Τουρκία έχει το νομικό δικαίωμα να "σέρνει" την Ελλάδα στα διεθνή δικαστήρια για παραβίαση δικαιωμάτων υπαρκτών εθνικών μειονοτήτων στην επικράτειά της, αλλά ταυτόχρονα δίνει το δικαίωμα και στην Ελλάδα να κάνει το ίδιο για κατεστραμμένες εθνικές μειονότητες, οι οποίες ζητάνε "δικαίωση" και όχι μόνον ηθική.
Ένας Τούρκος στην Θράκη σημαίνει ότι υπάρχουν ελληνικές περιουσίες στη Μικρά Ασία. Περιουσίες, οι οποίες βρίσκονται σε "εκκρεμότητα". Οι περιουσίες αυτών, που υπέστησαν τον εθνικό διωγμό. Μιλάμε για εκατομμύρια σπιτιών και εκατομμύρια στρεμμάτων γης εκατομμυρίων ανθρώπων, οι οποίοι υπέστησαν τις συνέπειες των διωγμών αυτών. Μιλάμε για εκατομμύρια ανθρώπων, οι οποίοι ξεριζώθηκαν παρά τη θέλησή τους από τις εστίες τους. Μιλάμε για διωγμούς, που διέπραξε το ίδιο το τουρκικό κράτος.
 
Αντίθετα η Ελλάδα δεν έκανε διωγμούς στον υπό ανταλλαγή χώρο. Δεν της ανήκε εκείνος ο χώρος ως κράτος και άρα δεν είχε τον αντίστοιχο μηχανισμό, που να της επιτρέπει να πραγματοποιεί οργανωμένους διωγμούς τη δεδομένη στιγμή. Εκείνος ο χώρος της παραδόθηκε για τη δρομολόγηση της ανταλλαγής. Της παραδόθηκε, για να "αποζημιώσει" τους Έλληνες της Μικράς Ασίας. Της παραδόθηκε. και άρα αυτοβούλως οι πληθυσμοί των Τούρκων των Βαλκανίων πήγαν στην Τουρκία, εφόσον διαπίστωσαν ότι τους συνέφερε η "ανταλλαγή".
 
Δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία, τα οποία να επιβεβαιώνουν μαζική αντίδραση των βαλκανικών τουρκικών πληθυσμών στο τότε ενδεχόμενο της μετακίνησής τους. Δεν υπάρχουν μαζικά εγκλήματα, μαζικοί εκβιασμοί και αναγκαστικές μετακινήσεις. Οι Τούρκοι των Βαλκανίων αποχώρησαν ειρηνικά από τη βαλκανική επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και κατέληξαν στη Μικρά Ασία, εφόσον είχαν λάβει τις "διαβεβαιώσεις" που απαιτούσαν για το εγχείρημά τους. Δεν "συνωστίσθηκαν" σε καμία Καβάλα ή καμία Θεσσαλονίκη κατά τα "πρότυπα" της Σμύρνης. Τους συνέφερε να πάνε στη Μικρά Ασία και αυτό έκαναν.
 
Γιατί τους συνέφερε; Γιατί άλλαζαν οι καιροί και οι ίδιοι, είτε έπρεπε να συμμορφωθούν με τα νέα δεδομένα είτε να μετακινηθούν σε νέους χώρους, όπου θα διατηρούσαν τα παλαιά δεδομένα. Οι μπέηδες και οι αγάδες των Βαλκανίων ήταν θέμα χρόνου να χάσουν τα τσιφλίκια τους. Να τα χάσουν όχι εξαιτίας κάποιας εθνικής έξαρσης των τοπικών πληθυσμών, αλλά εξαιτίας των γενικότερων κοινωνικών συνθηκών, οι οποίες τροφοδοτούσαν τις ταξικές συγκρούσεις. Σε έναν κόσμο, ο οποίος ταλανιζόταν από προλεταριακές και άλλες επαναστάσεις, ήταν θέμα χρόνου να εξαλειφθούν τα φεουδαρχικά κατάλοιπα σ' έναν χώρο της Ευρώπης, όπως ήταν τα Βαλκάνια .Τα ως επί τω πλείστω χριστιανικά Βαλκάνια.
 
Εν μέσω μιας τρομερής οικονομικής κρίσης εκείνη την εποχή όλοι αυτοί έπρεπε ν' αποφασίσουν για την επιβίωσή τους. Σκέφτηκαν με βάση τα συμφέροντά τους και έκριναν ότι τους συνέφεραν οι ισλαμικές συνθήκες μιας ομοιογενούς ισλαμικής Μικράς Ασίας, προκειμένου να ζήσουν όπως πριν και άρα χωρίς να τους αγγίζουν οι γενικότερες κοινωνικές και ιδεολογικές εξελίξεις, οι οποίες αναγκαστικά μετάλλασσαν τον χριστιανικό χώρο. Ήθελαν να ζουν σαν μπέηδες και αυτό μόνον στην ισλαμική Μικρά Ασία μπορούσαν να το καταφέρουν. Μια προ πολλού χαμένη "παρτίδα" επεδίωξαν και κατάφεραν να την κερδίσουν εις βάρος κάποιων άλλων. Κάποιοι προφανώς τους διαβεβαίωσαν ότι θα τους επέτρεπαν να επιβάλλουν τον αγαπημένο τους Μεσαίωνα στον χώρο που τους ενδιέφερε.
 
Μαζί μ' αυτούς έσπευσαν να επωφεληθούν και οι Νεότουρκοι. Οι Νεότουρκοι, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους ήταν αστοί των Βαλκανίων και οι οποίοι ήταν τα κύρια θύματα της τεράστιας οικονομικής κρίσης. Αστοί μικρέμποροι, επιτηδευματίες και "επιστήμονες". Αστοί και άρα χωρίς πραγματικές περιουσίες. Αυτοί πήγαν στη Μικρά Ασία, για ν' αποκτήσουν περιουσία. Περιουσία, η οποία ανήκε σε άλλους. Αυτοί, οι "μη έχοντες" των Βαλκανίων, έγιναν μέσα σε μια νύκτα οι "έχοντες" της Μικράς Ασίας. Αυτοί, οι ξυπόλητοι "οραματιστές" και συνοδοιπόροι του Κεμάλ, έγιναν μέσα σε μια νύχτα φεουδάρχες στη Μικρά Ασία.
Ένας Τούρκος στη Θράκη σημαίνει ότι το ελληνικό κράτος έχει "υποχρέωση" να αποζημιώσει τους Τούρκους στη Θράκη, αλλά αυτό γεννάει και ανάλογη υποχρέωση της Τουρκίας απέναντι στους Έλληνες της Μικράς Ασίας. Η "υποχρέωση" της Ελλάδας μπαίνει σε εισαγωγικά, γιατί αφορά μόνον το τυπικό μέρος, εφόσον οι περιουσίες των μειονοτικών δεν αγγίχτηκαν κατά την περίοδο της ανταλλαγής των πληθυσμών και άρα αυτοί δεν θίχθηκαν οικονομικά, ώστε να τίθεται θέμα οικονομικής αποζημίωσης. Για την Ελλάδα η "αποζημίωση" έχει σχέση μόνον με την αναγνώριση των δικαιωμάτων τους ως εθνική μειονότητα και τίποτε παραπάνω. Αναγνώριση των δικαιωμάτων τους, τα οποία περιορίζονται στα γνωστά εθνικού τύπου δικαιώματα των μειονοτήτων. Μειονοτικά σχολεία, δικαίωμα γλώσσας και κάποιο βαθμό αυτοδιοίκησης της κοινότητας.
 
Αναγνώριση και μάλιστα με οικονομικό όφελος για την Ελλάδα. Γιατί; Γιατί πρέπει να μας επιστρέψουν πίσω τα χωράφια, τα οποία πήραν στην προηγούμενη άσκηση του δικαιώματος του εθνικού τους προσδιορισμού. Τα χωράφια τους τα κράτησαν, επειδή δήλωσαν Έλληνες μωαμεθανοί. Αν τότε δήλωναν Τούρκοι -όπως και τώρα, αν το δηλώσουν- δεν θα είχαν -και δεν θα έχουν- δικαίωμα πάνω σ' αυτές τις περιουσίες. Γίνονται Τούρκοι της Ελλάδας χωρίς περιουσία, όπως συμβαίνει και με πολλούς Έλληνες, οι οποίοι είναι πολίτες της πατρίδας τους χωρίς περιουσία. Οι περιουσίες των Τούρκων των Βαλκανίων μπήκαν ατόφιες στο "τραπέζι" της Συνθήκης και έγιναν αντικείμενο ανταλλαγής. Ο Τούρκος, ο οποίος ήθελε περιουσία, αναγκαστικά μετακινιόταν στη Μικρά Ασία, προκειμένου να αποζημιωθεί γι' αυτήν που έχανε στα Βαλκάνια. Ο Τούρκος, που ήθελε να παραμείνει στα Βαλκάνια ως Τούρκος, έμενε χωρίς περιουσία και τέτοιοι υπήρξαν ελάχιστοι.
 
Αντίθετα η υποχρέωση της Τουρκίας είναι ουσιαστική, εφόσον άρπαξε το σύνολο της ακίνητης περιουσίας μιας μεγάλης μερίδας του τότε μικρασιατικού πληθυσμού, ο οποίος είχε ελληνική καταγωγή. Η δυσαναλογία του όγκου της περιουσίας που πήρε στη Μικρά Ασία σε σχέση με αυτήν που παρέδωσε στα Βαλκάνια είναι αυτό το οποίο γεννά "δικαίωμα". Όταν δεν υπάρχει αναλογικότητα μεταξύ αυτού που παίρνεις σε σχέση με αυτό που δίνεις, πάντα υπάρχει "δικαίωμα", εφόσον υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν θιγεί οικονομικά. Αυτό το νομικό "δικαίωμα" των ιδιωτών κάλυπτε η Συνθήκη της Λωζάννης. Αν αυτή πάψει να ισχύει, επανεμφανίζεται το "δικαίωμα" και αυτό είναι κάτι το οποίο δεν συμφέρει την Τουρκία.
Ένας Τούρκος στη Θράκη απειλεί τα "θεμέλια" όλου του κεμαλικού καθεστώτος, εφόσον το καθεστώς αυτό στηρίζεται αποκλειστικά πάνω στη συνθήκη της Λωζάνης. Η περιουσία -και άρα η ισχύς- όλων αυτών των κεμαλιστών στην πραγματικότητα είναι η "εγκαταλειφθείσα" -λόγω της επιλογής της ανταλλαγής- ελληνική περιουσία, εφόσον ισχύει η συνθήκη της Λωζάνης ή η αρπαχθείσα δια της βίας ελληνική περιουσία, εφόσον αυτή δεν ισχύει. Η νομιμοποίηση αυτής της υπερέχουσας κοινωνικής μειονότητας στην τουρκική κοινωνία είναι "προϊόν" αυτής της Συνθήκης.
 
Ένας Τούρκος στη Θράκη αλλάζει άρδην τα κοινωνικά δεδομένα μέσα στην ίδια την Τουρκία. Στην πραγματικότητα αφαιρεί τη νομιμότητα της παρουσίας των κεμαλιστών στη Μικρά Ασία. Μετατρέπει τους κεμαλιστές σε δυνάμεις κατοχής της Μικράς Ασίας. Σε βαλκανικές δυνάμεις κατοχής. Σκληρής κατοχής. Στην κυριολεξία -αν δεν ισχύει η Συνθήκη της Λωζάνης- δεν υπάρχει Τουρκία, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Υπάρχει μια κατακτημένη Μικρά Ασία, η οποία παριστάνει το εθνικό κράτος, ενώ δεν είναι. Στην πραγματικότητα είναι μια αυθεντική οθωμανική επαρχία, η οποία δέχθηκε εισβολή από τους Οθωμανούς κυρίαρχους μιας άλλης επαρχίας, η οποία χάθηκε. Για να μην καταστραφούν ολοκληρωτικά αυτοί οι οποίοι έχασαν τη μάχη στη δική τους επαρχία, εισέβαλαν στη διπλανή επαρχία και την κατάκτησαν, χρησιμοποιώντας το "άλλοθι" της ανταλλαγής πληθυσμών.
Αυτό είναι στην πραγματικότητα οι κεμαλιστές. Είναι οι Οθωμανοί, που έχασαν τα Βαλκάνια -και άρα και τις περιουσίες τους- και εισέβαλαν στη Μικρά Ασία, για να συνεχίσουν την "επιτυχία" τους εις βάρος άλλων. Εις βάρος νέων θυμάτων. Μέχρι τότε ζούσαν εις βάρος των βαλκανικών λαών και στη συνέχεια έκαναν αυτό το οποίο γνώριζαν να κάνουν εις βάρος των μικρασιατικών λαών. Οι κεμαλιστές στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι βαλκανικής καταγωγής Τούρκοι. Τούρκοι, οι οποίοι, αν δεν ισχύει η συνθήκη της Λωζάνης, έσπευσαν αυτοβούλως στη Μικρά Ασία και πραγματοποιώντας σφαγές εις βάρος γνήσιων Μικρασιατών -όπως ήταν οι Μικρασιάτες Έλληνες, οι Μικρασιάτες Τούρκοι, οι Κούρδοι, οι Αρμένιοι κλπ.-, τους λεηλάτησαν.
 
 
 
 
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ – ΕΠΙΛΟΓΟΣ
 
Αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα ενός λαού το δικαίωμα του εθνικού προσδιορισμού του. Όμως, το δικαίωμα αυτό είναι δικαίωμα ζωής και όχι "εργαλείο" για την εξυπηρέτηση εφήμερων συμφερόντων. Το δικαίωμα αυτό δίνεται μία φορά και η επιλογή ισχύει άπαξ. Δεν είναι μια επιλογή, η οποία "προσαρμόζεται" στα τρέχοντα συμφέροντα. Δεν ξυπνάς κάθε πρωί και ανάλογα με τα συμφέροντά σου δηλώνεις αυτό το οποίο σε συμφέρει. Δεν δηλώνεις σήμερα Έλληνας, επειδή μοιράζονται χωράφια και αύριο δηλώνεις Τούρκος, γιατί σου υποσχέθηκαν σπίτια. Μία φορά επιλέγεις την ταυτότητά σου και η επιλογή αυτή είναι μόνιμη.
Κάποιοι λαοί επέλεξαν την εθνική τους ταυτότητα πριν από αιώνες, κάποιοι άλλοι πριν από μερικές δεκαετίες και κάποιοι άλλοι αγωνίζονται ακόμα. Χύνουν το αίμα τους γι' αυτό το δικαίωμα. Οι μουσουλμάνοι της Θράκης ήταν από τους πιο τυχερούς λαούς στον κόσμο, γιατί τους δόθηκε αυτό το δικαίωμα, χωρίς να πληρώσουν το σύνηθες κόστος του, που είναι το αίμα. Τους δόθηκε το υπέρτατο δικαίωμα και το άσκησαν χωρίς καμία απολύτως πίεση. Τους δόθηκε το δικαίωμα του εθνικού προσδιορισμού και το άσκησαν κατά πώς τους βόλευε. Το άσκησαν όπως τους υπαγόρευαν οι προτεραιότητες των συμφερόντων τους.
Δεν ήταν το ελληνικό κράτος εκείνο, που τους εξανάγκασε να δηλώσουν Έλληνες. Ήταν οι συνθήκες της εποχής, οι οποίες τους εξανάγκασαν να πάρουν αποφάσεις. Ποιες ήταν αυτές οι αποφάσεις και γιατί πάρθηκαν; Οι μουσουλμάνοι της Θράκης ήταν πιστοί στη θρησκεία τους και αυτή η πίστη ήταν η άμεση προτεραιότητά τους. Μια προτεραιότητα, η οποία τους οδήγησε στις επιλογές τους. Επιλογές για άλλους μουσουλμάνους πολύ εύκολες και για άλλους δυσκολότερες, αλλά όχι τραγικές.
Τι σημαίνει αυτό; Οι μουσουλμάνοι της Θράκης δεν ήταν ένας ομοιογενής φυλετικά και εθνικά πληθυσμός. Υπήρχαν Πομάκοι μουσουλμάνοι και βέβαια υπήρχαν και Τούρκοι μουσουλμάνοι. Για τους πρώτους η επιλογή ήταν πανεύκολη. Δεν είχαν λόγο να ξεβολευτούν από την πατρίδα τους. Ακόμα κι αν θεωρούσαν τους εαυτούς τους διαφορετικούς φυλετικά από τους υπόλοιπους Έλληνες, δεν αισθάνονταν κάτι διαφορετικό για τους επίσης διαφορετικούς Τούρκους, ώστε να τους "ακολουθήσουν" σε μια άγνωστη γι' αυτούς νέα πατρίδα. Πόσο μάλλον να τους ακολουθήσουν σε μια πατρίδα, η οποία είχε δείξει τις προθέσεις της εις βάρος του Ισλάμ και άρα εις βάρος της πίστης τους.
Λίγο δυσκολότερη ήταν η επιλογή γι' αυτούς που αισθάνονταν και ήταν Τούρκοι. Όπως και οι Πομάκοι έτσι κι αυτοί έβλεπαν με τρόμο την ακραία αντιμουσουλμανική συμπεριφορά των κεμαλιστών. Ακόμα κι αν τους έβλεπαν ως ομοεθνείς, δεν ήθελαν να τους "ακολουθήσουν" σε μια χώρα, η οποία σίγουρα θα ήταν εχθρική για την πίστη τους. Έδωσαν κι αυτοί προτεραιότητα στην πίστη τους και απλά "αντάλλαξαν" την εθνικότητά τους με θρησκευτικά δικαιώματα, αλλά και χωράφια. Τους δόθηκε το δικαίωμα να αυτοπροσδιοριστούν και το "αποτέλεσμα" αυτού του αυτοπροσδιορισμού στη συνέχεια το διαπραγματεύτηκαν. Είχαν δικαίωμα να ανταλλάξουν την εθνική τους ταυτότητα και αυτό έκαναν. Δεν ήταν ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι που το έκαναν. Ακόμα και οι Έλληνες της Αμερικής, που δηλώνουν Αμερικανοί, για ν' αποκτήσουν δικαιώματα πολιτών και ιδιοκτησία στις ΗΠΑ, το ίδιο ακριβώς κάνουν.
Δεν έγινε δηλαδή κάτι το παράνομο ή το πρωτοφανές στη Θράκη. Οι τουρκικής καταγωγής μουσουλμάνοι επέλεξαν υπηκοότητα, η οποία προσδιορίζει εθνικότητα με γνώμονα τα θρησκευτικά τους συμφέροντα. Η επιλογή τους μάλιστα ήταν ευκολότερη από αυτήν που κάνει ένας συμβατικός χριστιανός, γιατί για το Ισλάμ η εθνική ταυτότητα είναι ένα παντελώς δευτερεύον χαρακτηριστικό.
Μετά από αυτήν την καθ' όλα νόμιμη και πολύ συνηθισμένη ανταλλαγή, όλοι αυτοί παρέμειναν στην Ελλάδα ως Έλληνες πολίτες, διατηρώντας ταυτόχρονα και τα προηγούμενα περιουσιακά τους στοιχεία. Η Ελλάδα, ως κράτος, από εκεί και πέρα τους εγγυήθηκε αυτό το οποίο δεν τους εγγυούνταν η Τουρκία και ήταν η θρησκευτική τους ελευθερία.
Όταν σήμερα κάποιοι μουσουλμάνοι της Θράκης δηλώνουν Τούρκοι, εκθέτουν το σύνολο της μουσουλμανικής κοινότητας. Απειλούν να την εμφανίσουν όχι απλά ασυνεπή στις διεθνείς συμφωνίες, στις οποίες έχει βάλει την υπογραφή της, αλλά στην κυριολεξία να θεωρηθεί άπιστη απέναντι στην ίδια τη θρησκεία της. Γιατί; Γιατί η αχαριστία και η απληστία είναι θεμελιώδη εγκλήματα για το όμορφο Ισλάμ. Θα έπρεπε όλοι αυτοί να αναγνωρίζουν συνέπεια στο ελληνικό κράτος, που τους διασφάλισε το δικαίωμα της πίστης τους σε μια εποχή που το κεμαλικό καθεστώς -όταν δεν βασάνιζε και δεν σκότωνε τους πιστούς μωαμεθανούς στην επικράτειά του- τους ταπείνωνε και τους εξευτέλιζε.
Θα έπρεπε να είναι μάλιστα και ευγνώμονες, που τους επιτρέπει η Ελλάδα ακόμα και σήμερα να παραμένουν ως θρησκευτική μειονότητα στη χώρα. Γιατί; Γιατί η Τουρκία φρόντισε στο μεταξύ να παραβιάσει τους όρους της αρχικής διακρατικής συμφωνίας. Γιατί η Τουρκία κατέστρεψε το νόμιμο "αντίβαρο" της παρουσίας τους μέσα στη χριστιανική Ελλάδα. Το νόμιμο "αντίβαρό" τους ήταν η χριστιανική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης και αυτό πλέον δεν υφίσταται. Αν η Ελλάδα ήταν μια "δημοκρατική" χώρα, όπως η κεμαλική Τουρκία, θα έπρεπε από το 1955 να έχουν ετοιμάσει τις "βαλίτσες" τους. Θα έπρεπε η Ελλάδα στα αίσχη των κεμαλιστών να ανταποδώσει με μια νέα μίνι ανταλλαγή πληθυσμών. Απέναντι στους πρόσφυγες της Πόλης να τοποθετήσει τους πρόσφυγες της Θράκης. Συμφόρηση στους Κήπους μέχρι να βρεθεί η νόμιμη λύση. Είτε θα "ανταλλάσσονταν" εκ νέου οι πληθυσμοί είτε ο καθένας θα γύριζε στην εστία του.
Αν δηλαδή κάποιος απειλεί την επιβίωση της θρακικής μουσουλμανικής κοινότητας με βάση τις αποφάσεις που πήραν οι ίδιοι, αυτή δεν είναι η Ελλάδα, αλλά η Τουρκία. Αν κάποιον πρέπει να μισούν, γιατί απειλεί τα θεμέλια της μακροημέρευσής τους στα πάτρια εδάφη τους, αυτή δεν είναι η Ελλάδα, αλλά η Τουρκία. Η Τουρκία απειλεί τα δικαιώματά τους στην Ελλάδα με "υποσχέσεις" νέων και πιο προχωρημένων δικαιωμάτων. Ψεύτικες υποσχέσεις, οι οποίες απλά θα τους βάλουν σε κίνδυνο. Εκ των δεδομένων ψεύτικες. Τι μπορεί να τους υποσχεθεί η Τουρκία, που δεν τους το δίνει η Ελλάδα; Η Ελλάδα τούς αναγνωρίζει όλα τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών. Αν η Ελλάδα είναι πιο δημοκρατική χώρα από την κεμαλική Τουρκία, δεν έχουν να "ελπίζουν" σε κάτι παραπάνω. Δεν στερούνται κάτι, που να τους το υπόσχεται η Τουρκία.
Η Ελλάδα δεν έχει να φοβάται τίποτε από την αμφισβήτηση της συνθήκης της Λωζάνης. Για ό,τι "πήρε" έχει αποδείξεις ότι "έδωσε" παραπάνω. Στη χειρότερη περίπτωση μπορεί ν' αναγκαστεί ν' αναγνωρίζει εθνικά δικαιώματα σε κάποιες λίγες χιλιάδες ανθρώπων, που δηλώνουν "Τούρκοι". Μόνον δικαιώματα όμως και όχι αποζημιώσεις.
 
Η Τουρκία τι θα κάνει σ' αυτήν την περίπτωση; Σε περίπτωση που αμφισβητηθεί η Συνθήκη της Λωζάννης, απειλείται με κατάρρευση όλο το κοινωνικό της "οικοδόμημα". Η Συνθήκη αυτή "νομιμοποιεί" όχι μόνον το κεμαλικό καθεστώς, αλλά και την ίδια τη φυσική περιουσία των κεμαλιστών καθεστωτικών στη Μικρά Ασία. Η Συνθήκη αυτή "πειθαρχεί" όχι μόνον τους Κούρδους ή τους Αρμένιους της Τουρκίας, αλλά και τα δεκάδες εκατομμύρια των Μικρασιατών Τούρκων. Των αδικημένων Μικρασιατών Τούρκων από τους ξανθούς Βαλκάνιους έποικους. Από τους κατακτητές της Μικράς Ασίας. Από αυτούς τους ξένους, που διατηρούν μια κοινή "εθνική" ιδιότητα με τους γηγενείς μουσουλμάνους, οι οποίοι από τη θρησκεία τους και μόνον δεν την έχουν και σε πολύ μεγάλη υπόληψη ως ιδιότητα.
Αν αμφισβητεί τη Συνθήκη της Λωζάννης, θα πρέπει να μας το πει. Υπάρχουν Τούρκοι στη Θράκη; Να μας τους υποδείξει, για να τους "αποζημιώσουμε". Από εκεί και πέρα τα νόμιμα. Να ξεκινήσουμε κι εμείς όλες τις νόμιμες διαδικασίες. Στοιχεία υπάρχουν άφθονα. Γνωρίζουμε πόσοι Έλληνες εγκατέλειψαν τη Μικρά Ασία και τι άφησαν πίσω τους. Να τα συγκρίνουμε και από εκεί και πέρα, αν υπάρχει διαφορά, να την "κανονίσουμε". Να την "κανονίσουμε" όχι μεταξύ μας με βάση υποκειμενικές εκτιμήσεις, αλλά στα διεθνή δικαστήρια με βάση τα αντικειμενικά στοιχεία.
 
Εφόσον δεν ισχύει η Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία διευθετεί το θέμα συνολικά, ανοίγει ο "δρόμος" της ατομικής διεκδίκησης. Μπορούν οι Μικρασιάτες πρόσφυγες της Ελλάδας να πάνε ως άτομα και να διεκδικήσουν από το τουρκικό κράτος αυτά τα οποία έχασαν. Μπορούν οι Έλληνες με τους ίδιους νόμους και στα ίδια δικαστήρια, στα οποία οι Εβραίοι ζήτησαν και πήραν τα απολεσθέντα από τη ναζιστική θηριωδία, να απαιτήσουν αυτά τα οποία έχασαν και οι ίδιοι από την κεμαλική θηριωδία. Θηριωδία δεν υπάρχει μόνον όταν ισχύει η Συνθήκη της Λωζάννης και άρα όταν ισχύουν όλοι οι όροι της. Μέσα σ' αυτούς τους όρους είναι και το δεδομένο ότι δεν υπάρχει ούτε ένας "Τούρκος" στη Θράκη.
 
Read 835 times Last modified on Τρίτη, 09 Ιουλίου 2013 15:12
e-nemesis

Αποφεύγουμε τη φρίκη της υποδούλωσής μας επειδή είναι τόσο επώδυνο να την κοιτάξουμε κατάματα...