Παρασκευή, 06 Δεκεμβρίου 2013 11:46

Η ζωή και ο αγώνας του Νέλσον Μαντέλα

Written by 
Rate this item
(4 votes)
«Κρίνετέ με, όχι από το τι έχω επιτύχει, αλλά από το πόσες φορές έχω πέσει κι έχω ξανασηκωθεί», έλεγε ο Νέλσον Μαντέλα.



Ο θάνατος χτύπησε τελικά την πόρτα του 95χρονου Μαντέλα, εχθές το βράδυ στο σπίτι του στο Γιαχάνεσμπουργκ. Ο άνθρωπος σύμβολο για τη Νότιο Αφρική αλλά και για τον κόσμο ολόκληρο, δεν είναι πιά εδώ...

Η είδηση του θανάτου του ανακοινώθηκε από τον Πρόεδρο της Νοτίου Αφρικής Jacob Zuma.

 

 

Ο Νέλσον Μαντέλα είναι ένας από τους πιο σεβαστούς πολιτικούς του κόσμου ,οδήγησε τη μεγάλη μάχη για την κατάργηση του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική και την αντικατάστασή του από τη Δημοκρατία ύστερα από  πολλούς αγώνες .

Αφού παρέμεινε φυλακισμένος για σχεδόν τρεις δεκαετίες στη φυλακή, στο τέλος η Δημοκρατία νίκησε και ο Μαντέλα έγινε ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Νοτίου Αφρικής, διαδραματίζοντας ηγετικό ρόλο στην επίτευξη της ειρηνικής διευθέτησης  των συγκρούσεων στη χώρα του, και όχι μόνο. Συμμετείχε στις ειρηνευτικές συνομιλίες στο Κονγκό, το Μπουρούντι και άλλες «θερμές» περιοχές στην Αφρική και τον υπόλοιπο κόσμο.

Ο συνεχής αγώνας του για την ελευθερία και την ειρήνη, επιβραβεύτηκε κερδίζοντας το Νόμπελ Ειρήνης το 1993.

Ηγετικό χάρισμα, αυτοσαρκαστικός, με αίσθηση του χιούμορ, αλλά το κυριότερο, δεν ήταν εκδικητικός προς το καθεστώς του Απαρτχάιντ όταν ανέλαβε τα ηνία της χώρας του.

 

Όταν ο Μαντέλα παραιτήθηκε του προεδρικού αξιώματος το 1999, έγινε ο διασημότερος πρεσβευτής της Νοτίου Αφρικής. Συμμετείχε σε εκστρατίες κατά της επιδημίας του ιού HIV / AIDS και βοήθησε τη χώρα του να κερδίσει την διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2010.

Το 2004, ο 85χρονος πρόεδρος αποσύρθηκε από τα δημόσια πράγματα ώστε να περάσει περισσότερο χρόνο με τους δικούς του ανθρώπους και ν΄ασχοληθεί με τον «σιωπηλό στοχασμό». "Μη μου τηλεφωνήσετε, θα σας πάρω εγώ" είπε αστειευόμενος, αποχωρώντας από την πολιτική ζωή.
.
Τα τελευταία χρόνια ο Μαντέλα έπασχε από διάφορα προβλήματα υγείας, εισήλθε αρκετές φορές στο νοσοκομείο με λοιμώξεις του αναπνευστικού, ως αποτέλεσμα της πολύχρονης φυλάκισής του κάτω από αντίξοες συνθήκες.

 

Από τη βασιλική συνοδεία στην την ιδέα της πάλης

Ο Μαντέλα γεννήθηκε το 1918 στην Ουμπάτα του Τρανσκέι στη Νότια Αφρική . Ο πατέρας του ήταν σύμβουλος στη βασιλική οικογένεια της φυλής του. Μετά το θάνατο του πατέρα του ο 9χρονος Μαντέλα μπήκε υπό την προστασία του Αντιβασιλέα της φυλής του. Το 1941 προσπαθώντας ν΄αποφύγει ένα συνοικέσιο, έφυγε από το χωριό του και ξεκίνησε για το Γιαχάνεσμπουργκ.

Εκεί σπουδάζει νομικά, και συναντά ανθρώπους από διαφορετικές φυλές, κοινωνικές τάξεις και υπόβαθρα.

Το πάθος του για την πολιτική άναψε όταν γνώρισε την φιλελεύθερη ριζοσπαστική Αφρικανική σκέψη, ενώ συγχρόνως άρχισαν οι συγκρούσεις εναντίον του ρατσισμού και της πολιτικής των διακρίσεων του καθεστώτος. Ταυτόχρονα εντάχθηκε στο Εθνικό Αφρικανικό Κονγκρέσο (ANC) και ιδρύει την πτέρυγα της νεολαίας του κινήματος. Τότε παντρεύεται για πρώτη φορά, όπου και αποκτά τέσσερα παιδιά.


Το 1952 άνοιξε ένα δικηγορικό γραφείο στο Γιοχάνεσμπουργκ με τον συνεργάτη  του, Oliver Tambo, το οποίο βοηθούσε νομικά τους μαύρους. Μαζί ξεκινούν εκστρατείες κατά του απαρτχάιντ – κι εναντίον του συστήματος που είχε επιβληθεί με τη βία από τους λευκούς, και το λεγόμενο Εθνικό κόμα. Το 1956 , ο Μαντέλα κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία μαζί με άλλους 155 ακτιβιστές , αλλά μετά δικαστικούς αγώνες τεσσάρων ετών, οι κατηγορίες αποσύρθηκαν.

 

Η «λόγχη του Έθνους» και τα χρόνια στη φυλακή

Είναι η εποχή που ο Μαντέλα σταμάτησε την ειρηνική αντιπολίτευση . Ο Μαντέλα , ο οποίος είναι τώρα αντιπρόεδρος του ANC ξεκινάει Εθνική εκστρατεία ανακοινώνοντας οικονομικό σαμποτάζ στο σύστημα.

 _

Συνελήφθη το 1964 και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για σαμποτάζ και απόπειρα βίαιης ανατροπής της κυβέρνησης μετά την ανακάλυψη του μυστικού αρχηγείου του ANC όπου βρέθηκαν έγγραφα για την δράση των αντάρτικων ομάδων . Πέρασε 18 χρόνια στη φυλακή , κυρίως στο νησί Robben Island φυλακισμένος κάτω από απάνθρωπες συνθήκες και με πολύ σκληρά μέτρα κράτησης. Αργότερα, μεταφέρθηκε στην ηπειρωτική χώρα στην φυλακή Πόλσμουρ όπου του επετράπει να συνεχίσει τις σπουδές του και να πάρει τελικά το πτυχίο της Νομικής το 1989. Την χρονιά εκείνη ο τότε πρόεδρος της χώρας Πίτερ Μπότα πρότεινε να τον απελευθερώσει υπό τον όρο να αποκηρύξει τη βία, κάτι που ο Μαντέλα δεν δέχτηκε.

 

Το 1988 και όσο  ήταν ακόμη κρατούμενος, το Ευρωκοινοβούλιο του είχε απονείμει το βραβείο Ζαχάροφ "για την ελευθερία του πνεύματος".


Ενώ οι ηγέτες του ANC είναι στη φυλακή ή στην εξορία , οι γηγενείς Αφρικανοί συνεχίζουν τον αγώνα τους ενάντια στο καθεστώς της λευκής μειονότητας. Εκατοντάδες σκοτώθηκαν και χιλιάδες τραυματίστηκαν κατά την διάρκεια  καταστολής των εξεγέρσεών τους .

Το 1980 , το ANC , με επικεφαλής τον εξόριστο συνεργάτη του Μαντέλα, Tambo, ξεκίνησε μια διεθνή εκστρατεία κατά του απαρτχάιντ . Η εκστρατεία αυτή εστιάστηκε σε ένα σκοπό - το αίτημα για την απελευθέρωση του Μαντέλα από τη φυλακή . Το αποκορύφωμα ήρθε το 1988 με μια συναυλία από το γήπεδο του Λονδίνου " Γουέμπλεϊ " , όπου σχεδόν 72.000 άτομα , μαζί με εκατομμύρια τηλεθεατές σε όλο τον κόσμο , τραγουδούσαν μαζί το τραγούδι "Free Nelson Mandela " .

_

Η διεθνής κατακραυγή, οδηγεί τους παγκόσμιους ηγέτες να εντείνουν τις κυρώσεις κατά της κυβέρνησης στην Πρετόρια. Ως αποτέλεσμα , το 1990 ο πρόεδρος της Νοτίου Αφρικής Frederik de Klerk νομιμοποίησε και πάλι το ANC , ο Μαντέλα απελευθερώθηκε και σηματοδοτείται η έναρξη των συνομιλιών για τον σχηματισμό μιας νέας πολυφυλετικής δημοκρατίας.

 

Όταν το 1990 εξέρχεται ελεύθερος με τη γροθιά του σηκωμένη ψηλά, ήταν πλέον 71 ετών.

 

Το 1992 τιμήθηκε με το τουρκικό βραβείο "Κεμάλ Ατατούρκ, αλλά αρχικά αρνήθηκε να το παραλάβει, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία και το δέχτηκε μόνο το 1999.

Αργότερα, το 1993,του απονέμεται βραβείο Νόμπελ το οποίο μοιράστηκε με τον απερχόμενο πρόεδρο Ντε Κλερκ. Ο Μαντέλα κέρδισε τις πρώτες Δημοκρατικές εκλογές 5 μήνες αργότερα.

 

Το 1998 τιμήθηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον με το χρυσό μετάλλιο (την ανώτατη διάκριση) του Κογκρέσου ενώ το 2006 η Διεθνής Αμνηστία τον ανακήρυξε "Πρεσβευτή της Συνείδησης", την υψηλότερη διάκρισή της.

 

 

Διοίκηση και δημόσια δραστηριότητα

Ο Μαντέλα επιφόρτισε με την καθημερινή διαχείρηση τον αναπληρωτή και συνεργάτη του, Τάμπο Μπέκι, ενώ ο ίδιος επικεντρώθηκε στα τελετουργικά καθήκοντα του ηγέτη, ειδικά στο χτίσιμο μια νέας διεθνούς εικόνας της Νοτίου Αφρικής. Σε αυτό το πλαίσιο έπεισε τις πολυεθνικές εταιρείες να μην αποχωρήσουν από τη χώρα και να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους και τις επενδύσεις τους σε αυτή.

Μετά την αποχώρησή του από την πολιτική , ο Μαντέλα συνεχίζει να ταξιδεύει τον κόσμο όπου συναντιέται με διάφορους ηγέτες και συμμετέχει σε συνέδρια. Όταν ήταν 80 χρονών, παντρεύτηκε για τρίτη φορά τη χήρα του πρώην προέδρου της Μοζαμβίκης Σαμόρα Μασέλ με την οποία είχε δεσμό τα τελευταία χρόνια. Είχε ήδη χωρίσει, το 1992, από την δεύτερη σύζυγό του, Ουίνι Μαντέλα, με την οποία απέκτησε δύο κόρες. Με την πρώτη σύζυγό του, Έβλιν Ντόκο, με την οποία χώρισε το 1957 μετά από 13 χρόνια έγγαμου βίου, απέκτησε δύο γιους και δύο κόρες, η μία εκ των οποίων πέθανε σε βρεφική ηλικία.

 

Ο πρώην πρόεδρος ίδρυσε μια φιλανθρωπική οργάνωση το 2007 και σηματοδότησε την έναρξη της ΜΚΟ " Elders " , η οποία αποτελείται από κορυφαίες προσωπικότητες με σκοπό τη συμμετοχή και προτάσεις λύσεων σε παγκόσμια προβλήματα.

 

Το 1994 είχε αναγορευτεί επίτιμος διδάκτορας της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.


Η πιο αξιοσημείωτη εμφάνισή του κατά την τελευταία δεκαετία  όμως , είναι ο λόγος του ενώπιον της Αφρικανικής κοινωνίας. Μετά το θάνατο του γιού του από AIDS είπε πως ο κόσμος θα πρέπει να σταματήσει να έχει ως ταμπού το θέμα αυτό και να κατάλάβει ότι το AIDS είναι μια ασθένεια όπως όλες οι άλλες.

_


Το 2009 ,η ημέρα των γεννεθλίων του μεγάλου ηγέτη στις 18 Ιουλίουτα ανακυρήσσεται ώς "ημέρα Μαντέλα" και γιορτάζεται ως ημέρα προώθησης της παγκόσμιας ειρήνης και τιμής προς την κληρονομιά που άφησε στον κόσμο ο Ηγέτης αυτός.

 

Έγραψε δύο αυτοβιογραφικά βιβλία, το "Μακρύ δρόμο προς την ελευθερία" και το "Συζητήσεις με τον εαυτό μου" που έγιναν διεθνή μπεστ-σέλερ.

 

Το 2012 , κυκλοφορεί και το πρώτο χαρτονόμισμα από την τράπεζα της Νοτίου Αφρικής όπου είναι αποτυπωμένο το πρόσωπό του.

Το 2013 όμως, είναι η χρονιά που το πρόσωπό του και ο αγώνας του θα αποτυπωθεί στις μνήμες μας για πάντα, και η Ιστορία θα τον συμπεριλάβει ώς έναν από τους σημαντικότερους αγωνιστές της Ελευθερίας.

 

_

 
Σημείωση e-nemesis

Δυστυχώς όμως, το σύστημα είναι φτιαγμένο με τέτοιον τρόπο ώστε να καταπίνει ακόμα και ηγέτες τέτοιου βεληνεκούς! Βράβευσε τον Ντε κλερκ με το νόμπελ  Ειρήνης, όπως συνέχισε να βραβεύει αιματοβαμμένους προέδρους όπως ο Ομπάμα ο οποίος μάλιστα δήλωσε πως ο Μαντέλα ήταν το ίνδαλμά του... τι ντροπή...
Ντροπή και για τα κροκοδείλια δάκρυα όλων όσων "πενθούν" για τον θάνατο του Μαντέλα ενώ συγχρόνως δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να είναι εκφραστές ενός σύγχρονου απαρτχάιντ υποδουλώνοντας έθνη και ανθρώπους υλικά και ψυχικά. Χωρίζουν τον κόσμο σε πληβείους και πατρικείους παίζοντας με τις ζωές μας...

Και υποκρίνονται για τα μάτια του κόσμου για τον χαμό του Μαντέλα... Με το ένα μάτι κλαίνε και με το άλλο χαμογελάνε χαιρέκακα παίζοντας με τις ζωές μας...

Το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε, είναι όντως ο Μαντέλα παράδειγμα για εμάς; Είμαστε έτοιμοι να αφήσουμε τις λιγοστές ανέσεις που μας απέμειναν, να σηκωθούμε από τους καναπέδες μας  και να μαχηθούμε για τα ιδανικά και την ελευθερία μας; Αφήστε το καλύτερα, δεν περιμένουμε απάντηση....

Το απαρτχάιντ δεν τέλειωσε ποτέ! το απαρτχάιντ είναι εδώ και συνεχίζει ακάθεκτο...

διαβάστε τι είχαμε γράψει σε παλαιότερο άρθρο μας για το πώς το σύστημα αλυσοδένει τά Έθνη και συγκεκριμένα για την περίπτωση της Νοτίου Αφρικής
.


Read 777 times Last modified on Παρασκευή, 06 Δεκεμβρίου 2013 14:03
Yiannis

Πολιτική είναι η τέχνη να εμποδίζεις τον κόσμο να χώνει τη μύτη του σε πράγματα που τον αφορούν!