Σφάλμα
  • JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 646
Κι έτσι φτάσαμε αισίως, που λέει ο λόγος, στο Καλοκαίρι του 2013… Ένα χρόνο μετά τις τελευταίες εθνοσωτήριες εκλογές του Ιουνίου του 2012. Δώδεκα και πλέον μήνες από την ανάληψη κυβερνητικής ευθύνης εκείνων που τα σαββατοκύριακα του ζεστού Ιουλίου τα περνούν αγκαλιά με 28χρονες στο Cape Sounio, αναγκάζοντας την Ανάπτυξη να προσκυνήσει σιωπηλά μπροστά στην Αξιοσύνη, στην Μεγαλοφυΐα και τον Πατριωτισμό τους. Είμαι πραγματικά περήφανος για τον Τόπο μου. Μα κυρίως νιώθω απερίγραπτα περήφανος για τους συμπολίτες μου…
Σκέφτομαι μια μέρα, όταν θα έχω μεγαλώσει.., να γίνω ο ήρωας της πρώτης είδησης του πρωινού δελτίου ειδήσεων... Να σκοτώσω αυτό το ανθρωπάκι που έχω μέσα μου, να βγω στους δρόμους και να διαλέξω με σφαίρες τους προδότες, έναν-έναν. Και μόλις τακτοποιήσω και τον τελευταίο από δαύτους να αφήσω το άδειο μου όπλο καταγής και να επιτρέψω στις ομάδες ασφαλείας της έννομης τάξης να κάνουν τη δουλειά τους και στην περίπτωση μου.
Το να ζεις σαν μα μη συμβαίνει τίποτα.., σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα..., σαν να είναι ακόμα όλα εφικτά και στο χέρι σου.., δεν είναι η αισιόδοξη άποψη για την ζωή...Είναι μονάχα η αναισθησία και ο εγωισμός σου.Το να μην σε έχει αγγίξει η ανέχεια και η απελπισία της εποχής , που ζούμε, είναι άλλοτε μόνο τύχη..κι άλλοτε η σκόπιμη επιδίωξη σου να εξασφαλίσεις έγκαιρα τα συμφέροντα σου, σαν έξυπνος και προνοητικά συμφεροντολόγος άνθρωπος, που έμαθες να είσαι, εξαιτίας του τρόπου που μεγάλωσες σε σχέση με άλλους.
Στο τέλος το λόγο ζήτησαν να πάρουν ο Καλλιτέχνης του χωριού , ο τροβαδούρος κι ένας Λόγιος μεγάλος σε ηλικία, που είχε έρθει στο χωριό τα τελευταία χρόνια, τότε που αποφάσισε από τη κερδισμένη δόξα του για πάντα να χωρίσει...  Ο Καλλιτέχνης ανέβηκε στο βήμα και πριν τους πει ξεκάθαρα τι θέλει , παίζοντας την κιθάρα του τραγουδιστά τους είπε: " Αν είναι να πεθάνουμε εδώ φυλακισμένοι , καλύτερα για Λευτεριά να δώσουμε όση ζωή μας μένει.." 
Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2013 21:36

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Ο ΞΕΝΟΦΩΝ... ΜΕΡΟΣ II

  Η συζήτηση είχε αρχίσει να ανάβει για τα καλά, αφού oi επαναστάτες μέσα στον καφενέ μεμιάς χωρίστηκαν στα δύο. Ο Ξενοφών καθόταν στην άκρη του σιωπηλός κι ανέκφραστος , μα στο μυαλό του έτρεχαν οι σκέψεις η μια πίσω από την άλλη. Οι δυο υποψήφιοι αρχηγοί αξιόπιστοι καθόλου και δεν του γέμιζαν το μάτι. Μα αυτά είναι τα παρατράγουδα της Δημοκρατίας , σκέφτηκε...Να συμμετέχουν και διεκδικούν τα αξιώματα πρώτοι εκείνοι που σε Ολιγαρχίες κυβερνούσαν κάποτε...Επειδή μόνο αυτοί έχουν τη δύναμη να προσφέρουν χορηγίες η Αγορά στη Δημοκρατία για να λειτουργήσει...
Τρίτη, 23 Ιουλίου 2013 22:48

Η Επανάσταση και ο Ξενοφών...

Σε ένα επαρχιακό καφενείο την έβγαζε σχεδόν όλη τη μέρα του ο Ξενοφών...Καλό παιδί έδειχνε κ έτσι λέγανε κι όσοι τον γνώριζαν καλύτερα.Φιλότιμος στη δουλειά του και σωστός οικογενειάρχης.Και με τους φίλους πάντα χαμογελαστός . Τα τελευταία χρόνια όμως που είχαν δυσκολέψει τα πράγματα στο χωριό , την έβγαζε εκεί, μιλώντας σχεδόν αποκλειστικά για την Επανάσταση.Εκεί στο τοπικό Καφενείο έβρισκε τους ομοϊδεάτες  του και όλοι μαζί σχεδίαζαν επί χάρτου τις λεπτομέρειες του αγώνα με προσοχή και με αγάπη για το χωριό τους. Η παρέα του Ξενοφώντα ήταν κολλητή με την Επανάσταση, στα λόγια τουλάχιστον, πάνω στη συζήτηση δηλαδή. Γνώριζαν τα πάντα για εκείνη.., άσχετα που η ίδια η Επανάσταση δεν γνώριζε τίποτε γι αυτούς...
Εδώ και χρόνια ζούμε με την προσμονή της Νέας Ελλάδας...Εδώ και δεκαετίες αποδεχόμαστε τις υποσχέσεις όλων εκείνων που στο όνομα μας διαχειρίζονται Εξουσία εκπορευόμενη  από την ψήφο της λαϊκής εντολής μας. Μιας ψευδεπίγραφης είναι η αλήθεια λαϊκής εντολής...
Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2013 13:13

Σαν Ετοιμοι απo καιρο για Σκλαβοι

Απόψε λέω να μην κοιμηθούμε.... Απόψε στους Δρόμους, σας προτρέπω, όλοι να βγούμε... Όχι φυσικά για Επανάσταση... Δεν έχουμε τα κότσια...και επιπρόσθετα μια Επανάσταση απαιτεί εξαρχής Εθνική Συνείδηση, ορμώμενη από ανάγκη Ελευθερίας... 
Δευτέρα, 22 Ιουλίου 2013 02:51

Αν Ελληνας ακομα εισαι...

Είναι αλήθεια πως σπάνια πια βλέπω όνειρα. Κοιμάμαι εξάλλου ελάχιστα τα τελευταία χρόνια... Ίσως λιγότερο από 5 ώρες στη διάρκεια του 24ωρου. Είναι επίσης αλήθεια πως τα βράδια ξενυχτώ επειδή στην διάρκεια της ημέρας εισπράττω πραγματικά τεράστιες ποσότητες απογοήτευσης, ανούσιας ζωής και μηδαμινής αισιοδοξίας. Όλα αυτά κι άλλα , που δεν είναι ανάγκη να τα κατονομάσω ένα προς ένα εδώ, επειδή ακριβώς τα αισθάνεστε οι περισσότεροι από εσάς, με έχουν οδηγήσει να κοιμάμαι ελάχιστα τα βράδια. Κι έτσι εξασφαλίζω όσο καλύτερα μπορώ την πιθανότητα να μην βλέπω όνειρα στον ύπνο μου...
Σχεδόν Σαράντα χρόνια.... Μια ζωή σχεδόν. Μια ολόκληρη ζωή δεν μπορεί να Μην Ξεχνάς... Θες δεν θες ...Ξεχνιέσαι... Τελικά αυτό το της Μνήμης εμφύτευμα "Δεν Ξεχνώ" είναι μονάχα ένα σκληρό Ναρκωτικό... Το μοιράζεις δωρεάν στον κόσμο κι όλοι παίρνουν, με τη σειρά του ο καθένας, το δρόμο της Λήθης...