Δευτέρα, 08 Ιουλίου 2013 13:30

Μέρμηγκες όλου του κόσμου, ενωθείτε!

Written by 
Rate this item
(1 Vote)
Όλοι μας ξέρουμε λίγο-πολύ τον περίφημο μύθο του Αισώπου για τον τζίτζικα και τον μέρμηγκα.  Τι θα γινόταν όμως αν ο Αίσωπος ζούσε στις μέρες μας?  Πώς άραγε θα τον έγραφε?

 

 

 

Κάποτε ήταν ένα τζιτζίκι και ένα μυρμήγκι. Το τζιτζίκι είχε φτιάξει την φωλιά του στα κλαδιά ενός δέντρου, ενώ το μυρμήγκι στις ρίζες του.

Ήταν καλοκαίρι και μόλις ανέτειλε ο ήλιος, το μυρμήγκι ξεκινούσε την εργασία του. Έβγαινε από την φωλιά του και έψαχνε να βρει διάφορους σπόρους. Όταν έβρισκε κάποιον, τον φορτωνόταν στην πλάτη και τον μετάφερε στην φωλιά του όπου τον αποθήκευε.

Μερικές φορές οι σπόροι ήταν τόσο μεγάλοι που έπρεπε να τους κομματιάσει πριν τους μεταφέρει και αυτό σήμαινε διπλάσιο κόπο για το μυρμήγκι. Εργαζόταν από την ανατολή μέχρι την δύση του ηλίου.
Από την άλλη μεριά, το τζιτζίκι, ξυπνούσε αφού είχε σχεδόν μεσημεριάσει. Έβγαινε από την φωλιά του και αφού έτρωγε κάτι πρόχειρα, έπιανε το τραγούδι που μερικές φορές το συνέχιζε ακόμα και μετά τα μεσάνυκτα. Εκτός από το να τρώει και να τραγουδάει δεν έκανε τίποτα άλλο όλη μέρα. Τι όλη μέρα δηλαδή, την μισή μέρα αφού όπως είπαμε ξυπνούσε το μεσημεράκι.
Έτσι περνούσαν οι μέρες η μία μετά την άλλη και ήρθε ο καιρός που έφυγε το καλοκαίρι και έδωσε την θέση του στο φθινόπωρο. Ο ουρανός συννέφιασε, ψιλή βροχή άρχισε να πέφτει και τα φύλλα τον δέντρων ένα ένα ξεράθηκαν και έπεσαν στην γη.
Το μυρμήγκι έχοντας αρκετές προμήθειες για να περάσει μέχρι την άνοιξη, καθόταν και απολάμβανε τον ήχο που έκαναν οι σταγόνες της βροχής καθώς έπεφταν πάνω στα ξερά φύλλα. Από την άλλη μεριά, το τζιτζίκι έψαχνε απεγνωσμένα να βρει κάτι να φάει αλλά δεν υπήρχε τίποτα αφού όλα τα φύλλα, όπως είπαμε, είχαν ξεραθεί. Μην αντέχοντας άλλο την πείνα, πήγε στον γείτονα του, το μυρμήγκι, και του είπε:
- Καλέ μου γείτονα, σε παρακαλώ, δώσε μου κάτι να φάω γιατί όλα τα φύλλα έχουν ξεραθεί και δεν υπάρχει τροφή πουθενά.
- Καλά, όλο το καλοκαίρι τι έκανες; Ρώτησε το μυρμήγκι.
- Α! Το καλοκαίρι δεν πρόλαβα να μαζέψω τροφές γιατί είχα πολύ κέφι και τραγούδαγα όλη μέρα.
- Ε! Αφού τραγούδαγες το καλοκαίρι, ήρθε τώρα ο καιρός να χορέψεις. Είπε το μυρμήγκι και γύρισε να δει κάτι αργοπορημένα πουλιά που πετούσαν προς το νότο.

 

Και ο μύθος συνεχίζεται:

 

-Άκου μέρμηγκα, δεν έχω καμιά όρεξη να πεθάνω της πείνας... Ακούς?  Επειδή είμαι πιο δυνατός από εσένα θα αποφασίσω για το καλό και των δυό  μας.

Θα βάλω ένα χαράτσι στους σπόρους σου, ώστε να τρώω κι εγώ από αυτά που εσύ έχεις αποθηκεύσει με τον ιδρώτα σου... Τι κι αν εγώ τραγουδούσα όλο το Καλοκαίρι... ας είσαι καλά εσύ που μάζευες για το Χειμώνα!

Κι αν μου φέρεις και αντίρρηση, θα σου απαντήσω ότι μαζί τα τρώγαμε όλο το Καλοκαίρι και τώρα ήρθε η ώρα να πληρώσουμε και οι δύο... Αν συνεχίσεις να φέρνεις αντιρρήσεις θα σε τρομοκρατήσω αλύπητα, κι εσένα και την οικογένειά σου, θα σου κάνω πλύση εγκεφάλου μέχρι ν΄αδειάσει το κεφάλι σου... Μετά θα φωνάξω και κάτι τζίτζικες από το διπλανό δέντρο να έρθουν να τους ταίσουμε, και θα περάσουμε μια χαρά το Χειμώνα...

 

Κι έτσι πέρασε ο Χειμώνας, τα πρώτα πουλιά γύρισαν από το νότο, αλλά δεν είχε μείνει ζωντανός ούτε ο τζίτζικας, ούτε ο μέρμηγκας... Οι σπόροι δεν έφτασαν και για τους δυό τους για να περάσουν το Χειμώνα...

 

Μέρμηγκες όλου του κόσμου ενωθείτε!!!

Read 1761 times Last modified on Τετάρτη, 10 Ιουλίου 2013 00:20
Yiannis

Πολιτική είναι η τέχνη να εμποδίζεις τον κόσμο να χώνει τη μύτη του σε πράγματα που τον αφορούν!