Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014 12:00

Γιατί είναι παράνομη η πώληση των ΔΕΚΟ - Δημοψήφισμα τώρα!

Written by 
Rate this item
(3 votes)
Γιατί είναι παράνομη η ιδιωτικοποίηση των μεγάλων ΔΕΚΟ; Γιατί απλούστατα στην περίπτωση αυτήν παραβιάζεται και πάλι το πιο θεμελιώδες άρθρο του Συντάγματος. Το άρθρο που εξασφαλίζει την ισονομία και την ισοπολιτεία.


Γιατί;
Γιατί οι περισσότερες ΔΕΚΟ αναπτύχθηκαν με χρήση του νόμου περί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης για το δημόσιο συμφέρον.
Αναπτύχθηκαν με χρήση ενός αναγκαστικού συνταγματικού νόμου, που θέτει το δημόσιο συμφέρον πάνω από το ιδιωτικό.
Από τη στιγμή λοιπόν που εξαναγκάζεις κάποιους πολίτες να σου προσφέρουν το κεφάλαιο τους για το δημόσιο συμφέρον, δεν μπορείς στη συνέχεια να ιδιωτικοποιείς αυτό το οποίο δημιούργησες με τον τρόπο αυτόν.
Γιατί;
Γιατί δεν μπορείς να παίρνεις το χωράφι ενός Κοζανίτη για "ψίχουλα" και στη συνέχεια αυτό το χωράφι να το παραδίδεις στον Κολωνακιώτη σαν μέρος της περιουσίας της ιδιωτικοποιημένης ΔΕΗ.

Δεν μπορείς να προστατεύεις την ιδιωτική περιουσία των Κολωνακιωτών και την ίδια ώρα να εξευτελίζεις την περιουσία κάποιων άλλων.
Οι ΔΕΚΟ διαλύονται, καταστρέφονται, αλλά δεν πουλιούνται ως επιχειρήσεις.

Επιπλέον υπάρχει και το άλλο πρόβλημα.
Δεν είναι δυνατόν ένας κοινός διαχειριστής να παίρνει αποφάσεις αυτού του είδους για την περιουσία που διαχειρίζεται.
Ποτέ και κανένας διαχειριστής δεν μπορεί ν' αποφασίσει για την τύχη της περιουσίας που διαχειρίζεται.
Μόνον ο ιδιοκτήτης μπορεί να το κάνει αυτό. Ο κάθε υπουργός είναι ένας "περαστικός" διαχειριστής.
Ακόμα κι ένας καραγκιόζης μπορεί να γίνει υπουργός. Έχουν γίνει πολλοί τέτοιοι υπουργοί στην ελληνική ιστορία.
Δεν έχουν δικαίωμα αυτοί οι άνθρωποι να πουλάνε περιουσία που ανήκει στον λαό και είναι πολύτιμη και αιώνια.
Δικαίωμα έχουν μόνον ν' αγοράζουν κεφάλαιο και όχι να πουλάνε. Δικαίωμα πώλησης έχει μόνον ο ιδιοκτήτης που στην περίπτωση αυτήν είναι ο λαός. Μόνον με δημοψήφισμα μπορεί να πουληθεί μια ΔΕΚΟ κι αυτό μόνον αν υπάρχει απόλυτη ομοφωνία, όπως συμβαίνει με όλες τις περιουσίες που είναι κοινές και αδιαίρετες.

Τι σημαίνουν όλα αυτά;
Ότι και πάλι ο πολίτης έχει δικαίωμα ν' αντιδράσει με νομικό τρόπο. Μπορεί να κάνει μήνυση στο κράτος και την κυβέρνηση για κακοδιαχείριση της κοινής μας περιουσίας.
Μέσα στα δικαστήρια θ' αποφασιστεί αν και κατά πόσο έχει δικαίωμα ένας καραγκιόζης πολιτικός να πουλάει περιουσία αμύθητης αξίας, που την έφτιαξε ο λαός με τον ιδρώτα του.
Παραπάνω από μισό αιώνα ο Έλληνας πληρώνει φόρους και στερείται κεφάλαιο, για να δημιουργήσει ένα ενεργειακό "κτήνος" όπως η ΔΕΗ. Μια από τις μεγαλύτερες και υγιέστερες επιχειρήσεις στον κόσμο.
Μια επιχείρηση που απαιτεί τόσο πολύ κεφάλαιο για την ανάπτυξή της, που πρακτικά είναι αδύνατον να ξαναδημιουργηθεί με τα σημερινά δεδομένα.

Μπορείς να πουλήσεις αυτό το αμύθητης αξίας κεφάλαιο στον πρώτο καραγκιόζη που θα παριστάνει τον επενδυτή;
Αυτό έκαναν οι διεφθαρμένοι κλέφτες.
Και σ' αυτήν την περίπτωση υπάρχει ψευδοπροπαγάνδα, για να δικαιολογηθεί η παρανομία τους.
Υποτίθεται οι ιδιωτικοποιήσεις γίνονται στο όνομα των διεθνών συμφωνιών, που έχει υπογράψει η χώρα. Υποτίθεται η Ε.Ε. θεωρεί υποχρεωτική αυτήν την ιδιωτικοποίηση για το κράτος που θέλει να παραμείνει μέλος της.
Αυτό είναι ψέμα.
Γιατί; Γιατί δουλειά της Ε.Ε. δεν είναι να μπαίνει στο κάθε κράτος και ν' ανακατανέμει τις περιουσίες. Όπως η Ε.Ε. δεν μπήκε στη Βρετανία, για να παραδώσει το κεφάλαιο των Λόρδων στον λαό, έτσι δεν έχει δικαίωμα να μπει και στην Ελλάδα και να παραδώσει το κεφάλαιο του λαού στους "Λόρδους" της διαπλοκής.
Απλά πράγματα.
Δεν καταστρέφεις Λόρδους, δεν δημιουργείς τέτοιους.

Η Ε.Ε. απλά απαιτεί μέσα στο πνεύμα της ελεύθερης αγοράς να μην υπάρχει παρέμβαση στην αγορά από τις κρατικές επιχειρήσεις.
Απαιτεί ν' απελευθερωθούν τα κρατικά μονοπώλια. Αυτό όμως είναι τελείως διαφορετικό από αυτό το οποίο γίνεται.
Αυτό σημαίνει ότι η ΔΕΗ έχει ως μόνη υποχρέωση ν' αφήσει την αγορά ενέργειας "ανοικτή" και όποιος θέλει την ανταγω¬νίζεται με δικά του μέσα. Από εκεί και πέρα δεν ενδιαφέρει την Ε.Ε. αν η ΔΕΗ ανήκει σε ιδιώτες ή αν ανήκει σε όλον τον λαό.
Δεν την ενδιαφέρει πού πηγαίνουν τα κέρδη της.
Αν δηλαδή αυτά τα κέρδη μοιράζονται σε μερίσματα ιδιωτών μετόχων ή αν πηγαίνουν απευθείας στα δημόσια ταμεία.
Δεν έχει δικαίωμα να την ενδιαφέρει πού πηγαίνουν τα κέρδη της οποιασδήποτε ελεύθερης επιχείρησης. Και σ' αυτήν την περίπτωση με μαζικές μηνύσεις των πολιτών θ' αναγκαστεί η δικαστική εξουσία να πάρει θέση. Θ' αναγκαστεί η εκτελεστική εξουσία να κάτσει στο "σκαμνί" και αυτό είναι επικίνδυνο για την "υγεία" των κομμάτων.

Εκτός από αυτά όμως υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που έχουν να κάνουν με το δικαίωμα της συνιδιοκτησίας.

Kάθε Έλληνας πoυ μπoρεί να φέρει όπλα είναι υπoχρεωμένoς να συντελεί στην άμυνα της Πατρίδας, σύμφωνα με τoυς oρισμoύς των νόμων.
Αυτό το άρθρο δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται.
Όπως συμβαίνει για το σύνολο των συνταγματικών διατάξεων, δεν στηρίζεται στο αυτονόητο. Στηρίζεται πάνω σε πραγματικά δεδομένα, που απλά δεν είναι άμεσα αντιληπτά για τον αδαή.
Η έννοια της υποχρέωσης προκύπτει από την έννοια της συνιδιοκτησίας. Το Σύνταγμα δηλαδή αντιλαμβάνεται τον κάθε πολίτη ως συνιδιοκτήτη της χώρας και όχι σαν απλό κάτοικό της.
Από αυτήν του την ιδιότητα τον υποχρεώνει να πολεμάει και άρα να ρισκάρει τον θάνατο κάθε φορά που υπάρχει εξωτερική απειλή.
Το Σύνταγμα αντιλαμβάνεται τον λαό σαν μια οικογένεια, που εξαιτίας της κοινής της περιουσίας υποχρεούται να προβάλει κοινή άμυνα σε περίπτωση απειλής. Με βάση το Σύνταγμα όποιος δεν πολεμάει για την κοινή ιδιοκτησία δεν έχει δικαίωμα να είναι Έλληνας, εφόσον δεν λειτουργεί ως συνιδιοκτήτης του κράτους.
Φαινομενικά αυτό δεν είναι σωστό.
Μέσα σε κάθε κράτος υπάρχουν άνθρωποι με μεγάλη περιουσία και άνθρωποι χωρίς καθόλου περιουσία. Θα μπορούσε δηλαδή κάποιος πολίτης σε περίπτωση πολέμου να αρνηθεί να πολεμήσει.
Θα μπορούσε να πει:
"
Τι με νοιάζει εμένα που μας επιτέθηκαν οι Τούρκοι;
Ένας απλός εργαζόμενος είμαι, που θα μπορούσα να επιβιώσω χάρη στην εργασία μου υπό οποιοδήποτε καθεστώς.
Ούτε χωράφια έχω ούτε σπίτια ούτε εργοστάσια να μου πάρουν οι εχθροί. Ας κάνουν καλά αυτοί οι οποίοι έχουν και κινδυνεύουν να τα χάσουν.
Ας μαζευτούν τα παιδιά των Βαρδινογιάννηδων, των Μητσοτάκηδων και όλων των υπόλοιπων που έχουν να χάσουν από την ξένη κατάκτηση και ας πολεμήσουν.
Εγώ μόνον να δουλεύω μπορώ και μπορώ να ζητήσω δουλειά απ' όποιον μπορεί να μου τη δώσει. Ελάχιστα μ' απασχολεί αν αυτόν τον λένε Μανόλη, Γιάννη, Αμπντούλ ή Μωχάμετ".
Τι συμβαίνει με το δίκαιο Σύνταγμα;
Γιατί βάζει σε ρίσκο τη ζωή ανθρώπων για τις περιουσίες άλλων;
Αυτό που συμβαίνει είναι το εξής:
Ο κάθε πολίτης που γεννιέται σε ένα κράτος όπως η Ελλάδα, είναι ένας πολίτης με περιουσία. Είναι ένας πολίτης που έχει μερίδιο στο δημόσιο κεφάλαιο, στις δημόσιες επιχειρήσεις και σε κάτι που εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται, αν δεν γνωρίζεις τι συμβαίνει.
Διαθέτει δηλαδή το 1/10.000.000 από το σύνολο της κρατικής περιουσίας, που είναι μια τεράστια περιουσία.
Διαθέτει αυτό το ποσοστό στη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, στον ΟΣΕ, στις ελληνικές παραλίες, στα ελληνικά δάση, στα ελληνικά ορυχεία, στα ελληνικά πετρέλαια, στα ελληνικά λιμάνια, στα ελληνικά αεροδρόμια κλπ..
Αυτή η περιουσία είναι αυτή που φαίνεται ότι κατέχει και βέβαια δεν είναι η μόνη.
Υπάρχει και περιουσία που δεν φαίνεται και είναι εξίσου μεγάλη.
Αυτή η περιουσία που δεν φαίνεται είναι το μερίδιο του κάθε Έλληνα στο ιδιωτικό ελληνικό κεφάλαιο.
Στο κεφάλαιο που ανήκει φαινομενικά σε άλλους.
Ποιο είναι αυτό το μυστηριώδες μερίδιο, για κάποιον που δεν έχει καθόλου περιουσία;
Το μερίδιό του, που δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο, είναι το "δικαίωμα" πάνω σ' αυτό το κεφάλαιο.
Με τους αγώνες του και το αίμα του ο Έλληνας πολίτης "αγοράζει" ένα δικαίωμα, που δεν μπορεί να το "αγοράσει" στην Ελλάδα κανένας άλλος εκτός από αυτόν.
Με το αίμα του "αγοράζει" το δικαίωμα να τρώει πρώτος αυτός και μέχρι να χορτάσει ό,τι παράγει το ελληνικό ιδιωτικό κεφάλαιο.
Οι υπόλοιποι ξένοι τρώνε αν και μόνον περισσέψει κάτι, για να γίνουν εξαγωγές. Με το αίμα του "αγοράζει" το δικαίωμα ν' απασχολείται πρώτος αυτός και μέχρι να βολευτεί ο τελευταίος Έλληνας στα ελληνικά εργοστάσια. Οι υπόλοιποι ξένοι απασχολούνται στην Ελλάδα αν και μόνον αν περισσέψει εργασία.
Το σημαντικότερο όμως δικαίωμά του είναι ότι ως μέλος με πλήρη δικαιώματα στην ελληνική οικονομία έχει πρόσβαση στο ελληνικό κεφάλαιο. Ο Έλληνας δηλαδή μέσα στα πλαίσια της ελληνικής οικονομίας μπορεί ανά πάσα στιγμή τον πλούτο που προκύπτει από την εργασία του να τον μεταφράσει σε κεφάλαιο.
Μπορεί ανά πάσα στιγμή να γίνει ιδιοκτήτης ελληνικού κεφαλαίου.
Μπορεί ν' αγοράσει οπουδήποτε μέσα στον ελλαδικό χώρο σπίτια, χωράφια, εργοστάσια.
Μπορεί στην Ελλάδα να κάνει αυτό το οποίο δεν του επιτρέπουν για παράδειγμα οι Βούλγαροι στη Βουλγαρία, οι Ρώσοι στη Ρωσία κλπ..
Αυτό το δικαίωμα είναι τόσο σημαντικό, που από μόνο του όχι μόνον τον κάνει ιδιοκτήτη του κράτους του, αλλά τον συνδέει μόνιμα μ' αυτό. Η τύχη του συνδέεται απόλυτα με την ιδιοκτησία του, όπως συμβαίνει και με τους ιδιώτες κεφαλαιοκράτες.
Αυτό θεωρεί ως δεδομένο το Σύνταγμα και γι' αυτό υποχρεώνει όλους τους Έλληνες μηδενός εξαιρουμένου να αμύνονται για την πατρίδα σε περίπτωση εξωτερικής απειλής.
Όλα αυτά σήμερα απειλούνται.
Γιατί;
Γιατί οι προδότες που μας κυβερνούν άλλαξαν θεμελιώδεις νόμους πάνω στη λειτουργία του συστήματος.
Επέτρεψαν σε ξένους ν' αγοράζουν κεφάλαιο στην Ελλάδα.
Έδωσαν πρόσβαση στο ελληνικό κεφάλαιο σε ανθρώπους που δεν θυσιάστηκαν ποτέ γι' αυτό και για το "δικαίωμα" πάνω του.
Επέτρεψαν σε ξένους ν' αγοράσουν "δωμάτια" και "μπαλκόνια" στο αμύθητης αξίας ελληνικό "σπίτι".
Σήμερα, με βάση τα ισχύοντα, ο Συνταγματικός νόμος, που υποχρεώνει τους πάντες να πολεμήσουν για την πατρίδα, είναι άδικος και δεν έχει χρηστική αξία.
Γιατί;
Γιατί έχουν ξεπουλήσει το Δημόσιο κεφάλαιο και ταυτόχρονα έχουν δώσει "δικαίωμα" σε ξένους ν' αγοράζουν ιδιωτικό κεφάλαιο.
Σήμερα ο ελληνικός λαός δεν είναι συνιδιοκτήτης στη χώρα του.
Σήμερα στην Ελλάδα συνιδιοκτήτες είναι μόνον οι Έλληνες και οι ξένοι που έχουν ιδιόκτητο κεφάλαιο και έχουν ιδιοποιηθεί το πρώην δημόσιο.
Ό,τι δεν κατάφερε ο Χίτλερ με τις σιδερόφραχτες μεραρχίες του, το κατάφεραν οι πονηροί με μερικές χρωματιστές "χάντρες".
Με "χάντρες" τύπου αυτοκίνητα και υπολογιστές "ξεγελάστηκαν" οι Έλληνες και παρέδωσαν το κεφάλαιό τους.
Υπό αυτές τις συνθήκες ήταν βλάκας ο Χίτλερ.
Γιατί;
Γιατί, ενώ είχε σκοπό ν' αρπάξει για λογαριασμό της Γερμανίας το ελληνικό κεφάλαιο, το επιχείρησε με τη βία, ενώ μπορούσε να διαφθείρει την ελληνική κυβέρνηση με μερικά μάρκα και να παρασύρει τον λαό με μερικές Mercedes και σκούπες siemens.
Ό,τι έκαναν δηλαδή μισόν αιώνα μετά οι συνάδερφοί τους ιμπεριαλιστές. Είναι τόσο προφανής η προδοσία του ελληνικού λαού από την ηγεσία του, που αρκεί να σκεφτεί ο αναγνώστης την περίπτωση των Ινδιάνων, για ν' αντιληφθεί το μέγεθός της.
Ακόμα και οι αγράμματοι Ινδιάνοι καταλάβαιναν την αξία του κεφαλαίου που κατείχαν, έστω κι αν δεν το χρησιμοποιούσαν με τον πιο παραγωγικό τρόπο. Καταλάβαιναν ότι δεν έπρεπε να το παραδώσουν στα χέρια των αποίκων, γιατί θα "έσβηναν" ως λαός από τον χάρτη.
Με τη βία τους εξανάγκαζαν οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες να "πουλήσουν" τη γη τους, για μερικά κασόνια όπλα και ουίσκι.
Γιατί τους εξανάγκαζαν και υποτίθεται πλήρωναν αυτό που θα μπορούσαν να το πάρουν πολύ εύκολα με τα όπλα;
Γιατί οι πονηροί άποικοι, για να μην προκαλούν την παγκόσμια κοινωνία με τις ωμές κατακτητικές τους δραστηριότητες -που εκτός των άλλων νομιμοποιούσαν και την αντίσταση των Ινδιάνων- προσπαθούσαν να τους παγιδεύσουν μέσα σε μια ζούγκλα νόμων.
Τους ονόμαζαν από "μεγαλοψυχία" "Αμερικανούς", αλλά αυτοί ήταν πλέον Αμερικανοί χωρίς κεφάλαιο. Βρήκαν τους πιο άχρηστους, τους πιο άθλιους και τους πιο προδότες από τους Ινδιάνους και αφού τους αναγνώρισαν οι ίδιοι σαν νόμιμους αρχηγούς των Ινδιάνων, τους έβαλαν να υπογράψουν την παραχώρηση του ινδιάνικου κεφαλαίου στους αποίκους.
Από τη στιγμή που έστω και υπό ύποπτες συνθήκες πούλησαν το κεφάλαιο, δεν είχαν δικαίωμα να το επαναδιεκδικήσουν με τη βία.
Τη νόμιμη βία του κατακτημένου.
Στην περίπτωση αυτήν οι Ινδιάνοι δεν ήταν ένας ξεχωριστός λαός, που αγωνιζόταν για την επιβίωσή του, αλλά "αλήτες" Αμερικανοί, που ήθελαν να κλέψουν κεφάλαιο από ομοεθνείς τους.
Ξαφνικά οι όροι αντιστράφηκαν και οι κλέφτες έγιναν νοικοκυραίοι και το αντίστροφο. Οι ηγέτες των Ινδιάνων, που θα ξεκινούσαν τον απελευθερωτικό τους αγώνα, έπαψαν να είναι ήρωες του λαού τους. Έγιναν Αμερικανοί "τρομοκράτες" μέσα στην ειρηνική χώρα των Αμερικανών.
Κατάλαβε ο αναγνώστης τι έγινε;
Αυτό όμως που αντιλήφθηκαν οι αγράμματοι Ινδιάνοι δεν το αντιλήφθηκε ο ελληνικός λαός και πολύ περισσότερο δεν το αντιλήφθηκαν οι "φύλακές" του. Δεν αντιλήφθηκαν ότι η Ελλάδα μπήκε στην "Νέα Τάξη" αλλά χωρίς κεφάλαιο για τον ελληνικό λαό.
Δεν αντιλήφθηκαν οι "Νεοταξίτες" Έλληνες ότι μέσα στην Νέα Τάξη δεν έχουν πλέον κεφάλαιο.
Δεν αντιλήφθηκαν ότι, αν το επαναδιεκδικήσουν θα είναι κοινοί κλέφτες. Δεν αντιλήφθηκαν ότι οι πραγματικοί ηγέτες τους στο μέλλον θα χαρακτηριστούν "τρομοκράτες" από τους νοικοκυραίους της Νέας Τάξης. Κάθονται κι απολαμβάνουν το "ουίσκι" της Microsoft και τις χρωματιστές "χάντρες" της Donna Karan.
Αυτήν τη στιγμή μόνον κατ' όνομα η Ελλάδα είναι ελληνική.
Σήμερα απλά υπάρχει ένας χώρος που ονομάζεται Ελλάδα και είναι πολυεθνικής ιδιοκτησίας. Το σύνολο του κεφαλαίου της ανήκει σε ιδιώτες Έλληνες και ξένους. Ο λαός της δεν έχει "δικαιώματα" πάνω του. Το γεωργικό της κεφάλαιο προσαρμόζεται στις ανάγκες του πολυεθνικού "νεοταξικού" λαού και όχι στις ανάγκες του ελληνικού λαού.
Το βιομηχανικό της κεφάλαιο προσαρμόζεται στις ανάγκες του πολυεθνικού πληθυσμού της και όχι στις ανάγκες των Ελλήνων ιδιοκτητών.
Σταδιακά ο ελληνικός λαός μετατρέπεται σε ένα "κατοικίδιο", που δεν έχει δικαιώματα στη χώρα του.
Όταν θα εξασφαλίζει την τροφή του, θα παραμένει στη χώρα και όταν αυτό δεν θα συμβαίνει, θα φεύγει.
Όταν οι ξένοι ιδιοκτήτες θα γίνουν περισσότεροι από τους Έλληνες και θα κουβαλάνε μαζί τους και τα δικά τους κατοικίδια, θ' αλλάξει η πληθυσμιακή σύνθεση της χώρας.
Οι Βρετανοί θα φέρουν για εργασία στην ιδιοκτησία τους βρετανικά κατοικίδια, οι Γερμανοί, γερμανικά κλπ..
Ήδη αυτό σήμερα φαίνεται. Υπάρχουν σήμερα Έλληνες που δεν έχουν δουλειά και πεινάνε και υπάρχουν στην Ελλάδα Βρετανοί εργαζόμενοι σε βρετανικές ιδιοκτησίες που ευημερούν ως εργαζόμενοι, εκμεταλλευόμενοι το ελληνικό κεφάλαιο.
Δεν τρώνε ψωμί εξαιτίας του τουρισμού του βρετανικού Μπράιτον, αλλά εξαιτίας της πρώην ελληνικής Ρόδου. Υπάρχουν Γερμανοί εργαζόμενοι, που ευημερούν εξαιτίας μόνον του κατ' όνομα ελληνικού αεροδρομίου της Αθήνας, τη στιγμή που Έλληνες σκέφτονται να μεταναστεύσουν εξαιτίας της ανέχειας.
Όταν θ' αρχίσουν τα μεγάλα κράτη της Ευρώπης να ξεφορτώνονται τα "κατοικίδιά" τους στις ιδιοκτησίες τους, η Ελλάδα θα είναι μέσα σ' αυτές τις ιδιοκτησίες.
Η θέση του ελληνικού λαού θα γίνει ακόμα πιο δύσκολη, εφόσον δεν θα "χωράει" μέσα σ' αυτήν τη χώρα.
Δεν θα μιλάει την ίδια γλώσσα με τους ιδιοκτήτες της, οι οποίοι θα προτιμούν να βοηθούν τους ομοεθνείς τους και όχι .... .......

....Ο πιο φημισμένος λαός του κόσμου θα ξυπνήσει επιτέλους από τον λήθαργό του; Θα τιμήσει τους πατέρες του, που σκόρπισαν τις ζωές τους στις φυλακές των εξουσιών, προκειμένου να του εξασφαλίσουν με αίμα αυτά που σήμερα πετάει στα σκουπίδια από τη βλακεία του; Θα φερθεί στοιχειωδώς ελληνικά ή θα κάθεται "μεθυσμένος" πάνω στα κασόνια με το "ουίσκι" που του έδωσαν οι αποικιοκράτες;..........

 

Είναι - έστω και καθυστερημένα - ώρα για τον Ελληνικό λαό να πάρει τις αποφάσεις του.

Να κάνει τους αγώνες του . Τους πραγματικούς και όχι τους "γιαλαντζί" , κατευθυνόμενους και προγραμματισμένους στην πλατεία , καταδικασμένους να αποτύχουν.... Πρέπει να τους δείξει ποιος κάνει κουμάντο στον τόπο που γεννήθηκε και όχι να συνεχίζει να ραγιαδοποιείται. Πρέπει να τους δείξει ότι πράγματι αποτελεί το "θηρίο" που εκμηδένισε στο παρελθόν αυτοκρατορίες και που ακόμα έχει το χάρισμα να οδηγήσει τους κουστουμάτους υπαλληλάκους στο λάκο...

Το οφείλει στο παρελθόν του, άλλα και στις αγέννητες ερχόμενες γενιές που θα υποστούν τα αποτελέσματα της σημερινής απραξίας.... Όχι μόνο της Ελλάδας , άλλα της κοινωνίας ολόκληρης γιατί ο Έλληνας όταν αγωνίζεται το κάνει για το σύνολο και όχι για την "πάρτυ" του όπως στρεβλά έγινε η σημαία της Πασοκο-νδ μεταπολίτευσης , της εποχής της σαπίλας και της απαξίωσης όλων των ιδανικών που γαλούχησαν τα σωθικά αυτού του λαού στο πέρασμα των αιώνων....

΄Εσσεται ήμαρ και εσαεί έσσεται....


ΠΗΓΗ: Από το άρθρο του συγγραφέα Παναγιώτη Τραϊανού: "Δικαιοσύνη"





Read 1241 times Last modified on Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014 12:23