Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013 20:24

Οι Έλληνες μεταξύ σφύρας και άκμωνος

Written by 
Rate this item
(2 votes)
Μεταξύ σφύρας και άκμωνος. Έτσι είμαστε κι έτσι νιώθουμε. Πυρωμένοι από τις δυσκολίες, χτυπιόμαστε καθημερινά από προβλήματα για τα οποία δεν έχουμε καμμία ευθύνη και φαίνεται πως δεν μπορούμε να τα λύσουμε.

Οι περισσότεροι πληρώνουμε τον ακριβό λογαριασμό που έκαναν άλλοι, και δεν έχουμε τη δυνατότητα ούτε καν να παραπονεθούμε!

Μας χτυπούν ανελέητα καθημερινά...Κάθε χτύπημα και παραμόρφωση...

Ανεργία, έλλειψη χρημάτων, έλλειψη στέγης,κρύο, πείνα, φτώχια, εγκατάλειψη, έλλειψη περίθαλψης, έλλειψη υποστήριξης, μοναξιά, και τόσα άλλα...

 

Μπαμ, μπαμ, μπαμ.... Κάθε χτύπημα του σφυριού της νέας τάξης πάνω στις ανήμπορες ψυχές μας είναι ανελέητο... Τα προβλήματα όλο και γίνονται δυσκολότερα, οι υποχρεώσεις μας όλο και περισσότερες, το άγχος όλο και μεγαλύτερο...

Οι γιορτινές μέρες λειτουργούν ως πολλαπλασιαστής... Τα πάντα θεριεύουν, και τα προβλήματα και η απόγνωση, όλα...

Πολλοί από εμάς παραδόθηκαν, έδωσαν τέλος στη ζωή τους μη αντέχοντας άλλο... Πολλοί είναι στα πρόθυρα, προσπαθούν ν΄αντλήσουν από όπου μπορούν έστω κι ελάχιστη δύναμη ν΄ανταπεξέλθουν, μακάρι ν΄αντέξουν...
Είναι κι άλλοι που συνεχίζουν ν΄αγωνίζονται, να παλεύουν ,αλλά βλέπουν το μέλλον σκοτεινό, χάνουν μέρα με τη μέρα την ελπίδα τους βλέποντας κυρίως ότι λιγοστεύουν οι αγωνιστές, ότι θα μείνουν μόνοι τους...

Τα χτυπήματα συνεχίζονται, ένας συνεχής αγώνας ενάντια σε κάθε χτύπημα της δοσίλογης κυβέρνησης, ενάντια σε κάθε χτύπημα της παγκοσμιοποίησης, της νέας τάξης πραγμάτων.

Θεωρούν ότι μπορούν να μας ελέγξουν με αυτό τον τρόπο, με τα συνεχή χτυπήματα...
Δεν γνωρίζουν όμως κάτι. Με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, εμείς οι μαλακωμένοι Έλληνες, οι Έλληνες του φραπέ, αργά αλλά σταθερά γίνόμαστε μάχιμοι, καπνιζόμαστε με το μπαρούτι, μαθαίνουμε να ζούμε με τη φωτιά, μαθαίνουμε ν΄αντέχουμε τις κακουχίες, στα συνεχή χτυπήματα...Αυτά που σκόπιμα μας αφαιρούσαν τα τελευταία χρόνια, κάνοντάς μας δούλους του χρήματος, της εύκολης ζωής, υποτιμώντας τη γλώσσα την ιστορία και τα ιδεώδη μας, έχουμε αρχίσει να τα κερδίζουμε πίσω...

Το πυρωμένο σίδερο σιγά σιγά παίρνει σχήμα σπαθιού, οι συνεχείς εναλαγές των προβλημάτων μας δυναμώνουν μας κάνουν περισσότερο ανθεκτικούς.

Θα έρθει η ώρα κάποια στιγμή που έχοντας γίνει όπλα ανίκητα, θα μπορέσουμε να βρούμε το θάρρος ν΄αντιμετωπίσουμε τους δυνάστες μας.

Θα έρθει η ώρα που θα πάρουμε τις ζωές μας πίσω, που δεν θα είμαστε πια άβουλοι σκλάβοι.

Θα έρθει η ώρα που θα ελευθερωθούμε από τα δεσμά μας.

Θα έρθει η ώρα που θα μπορούμε να ξανακάνουμε όνειρα, που δεν θα ζούμε σε αυτό το συνεχές άγχος που μας βασανίζει.

Θα έρθει ή ώρα που θα ενωθούμε και θα γίνουμε μια γροθιά!

Θα έρθει ή ώρα που θα μπορέσουμε να δώσουμε μια Ελεύθερη πατρίδα στα παιδιά μας!

 

Η ώρα αυτή πλησιάζει, έρχεται η ΝΕΜΕΣΙΣ!

Read 764 times Last modified on Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013 20:37
Yiannis

Πολιτική είναι η τέχνη να εμποδίζεις τον κόσμο να χώνει τη μύτη του σε πράγματα που τον αφορούν!