Σφάλμα
  • JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 646
Δευτέρα, 09 Σεπτεμβρίου 2013 22:26

Ο οικονομικός πόλεμος είναι ο χειρότερος όλων των πολέμων

Written by 
Rate this item
(6 votes)
Θυμάμαι πριν από χρόνια, όταν ξεκίνησε ο λεγόμενος πόλεμος του κόλπου... Μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση το να είμαι σε θέση να βλέπω ζωντανά από την τηλεόραση το πως πέφτουν οι βόμβες στον νυχτερινό ουρανό της Βαγδάτης. Πως φωτίζονταν στιγμιαία λες και ήταν ένα καλοκαιρινό μπουρίνι με αστραπές και βροντές πάνω από την πόλη...

 

Αλίμονο όμως, τα μπουρίνια είναι ευεργετικά για τη γη και τους ανθρώπους, ποτίζουν δροσίζουν και φεύγοντας αφήνουν πίσω τους μόνο τη μυρωδιά της βρεγμένης γης και ηλιόλουστα τοπία...

 

Αντίθετα, η επονομαζόμενη καταιγίδα της ερήμου, ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό... Αστραπές και βροντές ναι... αλλά από «έξυπνες» βόμβες, πυραύλους... Το νυχτερινό σκηνικό φαντασμαγορικό... Τα βλέπαμε και στην τηλεόραση εκθαμβωμένοι χωρίς να φανταζόμαστε τις συνέπειες των βεγγαλικών που βλέπαμε ζωντανά... Όλα αυτά μέχρι να ξημερώσει...

Τότε κι εγώ κατάλαβα την πραγματική διάσταση αυτού του πολέμου. Κτίρια κατεστραμμένα, γέφυρες γκρεμισμένες, άψυχα κορμιά διαμελισμένα στους δρόμους... Η καταιγίδα της ερήμου φεύγοντας δεν άφηνε πίσω της τη μυρωδιά της βρεγμένης γης και λιακάδα, αλλά μυρωδιά καμένης σάρκας και σκόνη ανακατεμένη με καπνό...

Πόνος και θλίψη παντού, παράπλευρες απώλειες με νεκρά γυναικόπαιδα σκοτωμένα από τις ηλίθιες βόμβες των Συμμαχικών δυνάμεων...

Και ήρθε και τέλειωσε ο πόλεμος, αυτοί κάναν τη δουλειά τους, καταστρέψανε ένα λαό, ένα κράτος, φώναξαν τις πολυεθνικές τους και κλείσανε συμβόλαια που έκλεβαν τον πλούτο αυτού του λαού, και όλοι μας ξαναγυρίσαμε στην καθημερινότητά μας... Σα να μην είχε συμβεί ποτέ αυτός ο πόλεμος! Ξαναγυρίσαμε στην όμορφη ροζ ζωούλα μας προσπαθώντας να ξεχάσουμε τις φρικιαστικές στιγμές αυτού του πολέμου...Και το καταφέραμε γρήγορα να ξεχάσουμε, δυστυχώς!

 

 Ο επόμενος πόλεμος με βρήκε πιο έμπειρο... Γιουγκοσλαβία! Άλλος ένας δικτάτορας, άλλη μια χώρα που έπρεπε να σκυλευτεί από τις μεγάλες δυνάμεις...

Εδώ τα πράγματα ήταν ακόμα πιο ανατριχιαστικά, ο πόλεμος γινόταν στη γειτονιά μας, στα σύνορά μας... Και να οι βόμβες με απεμπλουτισμένο ουράνιο πάνω στα κεφάλια αμάχων... όποιος δεν σκοτωθεί και τη γλυτώσει, να πεθάνει χρόνια αργότερα από καρκίνο ή να γεννήσει παιδιά με λευχαιμία... Δεν έμεινε κολυμπηθρόξυλο και στη Γιουγκοσλαβία...

Προσπάθησα να αποφεύγω τις κακοτοπιές με αυτό τον πόλεμο, νομίζοντας ότι έτσι θα προστατεύσω τον εαυτό μου... Άδικος κόπος... Ζωντανές συνδέσεις, online βομβαρδισμοί σαν σε ηλεκτρονικό παιχνίδι, άψυχα κορμιά, βομβαρδισμένα σχολεία, εκκλησίες, σπίτια , ερειπωμένα κι αυτά από τις ηλίθιες βόμβες των συμμάχων...

Αυτό όμως που μου έκανε κλικ, ήταν ένα πρωτοσέλιδο της Απογευματινής αν θυμάμαι καλά... Δεν θυμάμαι ούτε τον τόπο, ούτε την ημερομηνία... Θυμάμαι όμως σα να ήταν χθες την φωτογραφία του πρωτοσέλιδου!

Η φωτογραφία ενός νεκρού αγοριού, το πολύ 7 χρονών, ξαπλωμένου στον πάγκο ενός νοσοκομείου... Τα μάτια του ήταν ανοιχτά στραμμένα προς τον φωτογραφικό φακό... άψυχα όμως... Το σωματάκι του γυμνό, καλυμμένο μόνο από το παιδικό βρακάκι...Ο θάνατος το βρήκε σπίτι, την ώρα που κοιμόταν...

Έμεινα αποσβολωμένος να κοιτάω αυτή τη φωτογραφία με τις ώρες... Στο παιδάκι αυτό είδα τον γιο μου που είχε τότε την ίδια περίπου ηλικία και τρόμαξα... τρόμαξα αληθινά!

Ποιος ξέρει σήμερα, που θα ήταν... Θα ήταν 20 χρονών παλικάρι, θα το χαιρόντουσαν οι γονείς του, θα είχε την κοπέλα του, θα σπούδαζε...



Πέρασε κι αυτός ο πόλεμος, ήρθαν και πολλοί άλλοι σε πολλά σημεία της γης... Οι πόλεμοι δεν σταματάνε ποτέ...

Έρχεται και ο πόλεμος στη Συρία, ο οποίος θα είναι η απαρχή μια σειράς πολέμων με ανάμειξη πολλών κρατών... Η παγκόσμια πίτα ξαναμοιράζεται, και ο μόνος τρόπος για να μοιραστεί είναι ο πόλεμος!

 

Δεν ήξερα όμως ότι υπάρχουν και άλλα είδη πολέμων... σαν αυτό που ζούμε τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες! Το έμαθα όμως κι αυτό...Ο οικονομικός πόλεμος δεν έχει διαμελισμένα κορμιά και δε μυρίζει καμένη σάρκα... Έχει όμως τα ίδια αποτελέσματα! Ο οικονομικός πόλεμος είναι ο χειρότερος όλων των πολέμων!

 

Εδώ τα ΜΜΕ δε μας δίνουν ζωντανές συνδέσεις... το αντίθετο! Μας κρύβουν την αλήθεια! Προσπαθούν να ωραιοποιήσουν τη φρίκη που ζούμε οι Έλληνες...

Εδώ δεν υπάρχουν οι «έξυπνες» βόμβες, το κουμπί της καταστροφής δεν το πατάνε στρατιωτικοί αλλά τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα...

Εδώ τα σπίτια δεν καταστρέφονται, αλλά δημεύονται!

Οι άνθρωποι δεν σκοτώνονται βιαίως, αλλά απαγχονίζονται οικονομικά! Όσοι δεν πηδήξουν από τα μπαλκόνια τους, αφήνονται να πεθάνουν χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη... Είναι να μην αρρωστήσεις σήμερα...Αλλά όσο και να προσπαθείς, δεν την γλυτώνεις! Η μοναδική σου επιλογή τη σημερινή εποχή, είναι να τρέφεσαι με ορμόνες, με βαρέα μέταλλα, με μεταλλαγμένα, με φυτοφάρμακα... νομίζεις ότι θα τη γλυτώσεις; Γελιέσαι...

Ακόμα κι αν γλυτώσεις μια «συμβατική» ασθένεια, τα ψυχοφάρμακα δεν τα γλυτώνεις... Φορτωμένος με άγχος, με προβλήματα, με φοβίες, αποφασίζεις να αφεθείς στην ασφάλεια του ψυχοφάρμακου... το οποίο σε κάνει στο τέλος ζωντανό νεκρό...

Αλλά ακόμα κι αν τα γλυτώσεις αυτά, τον καθημερινό τρόμο δεν τον γλυτώνεις! Και ως τρομοκρατημένος πολίτης, κρύβεσαι στο καβούκι σου μέχρι να περάσει η μπόρα...

Αλλά αυτό που ζούμε δεν είναι μπόρα, είναι μια τεράστια καταιγίδα που δεν τελειώνει ποτέ!

Στο τέλος θα πεθάνεις περιμένοντας....

Την ίδια στιγμή που άλλοι αυτοκτονούν, άλλοι πεθαίνουν, και άλλοι κρύβονται, η πατρίδα μας πουλιέται... Όπως γίνεται σε όλους τους πολέμους... Οι μεγάλες δυνάμεις μοιράζουν την πίτα παίρνοντας ο καθένας αυτό που του αναλογεί... Δεν θα μείνει καμία δημόσια περιουσία, κανένας πλούτος... Όλα θα πωληθούν με συμβόλαια στις πολυεθνικές όπως έγινε και στους συμβατικούς πολέμους...

 

Αυτός ο πόλεμος που ζούμε είναι πολύ ύπουλος! Μας κατατρώει τις σάρκες σιγά σιγά σαν ένα παράσιτο που ζει μέσα μας και μας απομυζεί... Δεν το καταλαβαίνουμε γιατί δεν το βλέπουμε, αυτό όμως είναι εκεί και μας τρώει... Θα το καταλάβουμε όταν δεν θα είμαστε πλέον σε θέση να αντιδράσουμε...

 

 

 

 

 

 

Read 903 times
Yiannis

Πολιτική είναι η τέχνη να εμποδίζεις τον κόσμο να χώνει τη μύτη του σε πράγματα που τον αφορούν!