Σφάλμα
  • JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 646

απόψεις (86)

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013 11:52

Τον χάσαμε τον εχθρό πατριώτη...

Written by
Νάμαστε λοιπόν, Τον χάσαμε τον εχθρό πατριώτη... Σαν την τυφλόμυγα που  παίζαμε παιδιά, έτσι είμαστε! Μας δέσανε τα μάτια και χορεύουν γύρω μας χτυπώντας μας, κι εμείς γυροφέρνουμε προσπαθώντας να πιάσουμε κάποιον, όποιον να ΄ναι , αρκεί κάποιον να πιάσουμε. Μα τα χτυπήματά τους είναι δυνατά, αυτοί δεν παίζουν βαράνε στ΄αλήθεια, κι εμείς  με δεμένα τα μάτια, δεν βλέπουμε το αίμα μας που στάζει, δεν νιώθουμε τον πόνο που μας προκαλούν...
Από τότε που «άνθησε» η ιδιωτική τηλεόραση στην Ελλάδα, τα κεντρικά δελτία ειδήσεων άρχισαν να γίνονται όλο και πιο καθοριστικά στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης και των προτιμήσεων του εκλογικού σώματος. 
Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013 21:26

Το όγδοο αμάρτημα...

Written by
Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα είναι γνωστά. Μας βοήθησε λίγο κι ο Φίντσερ στο Seven να τα εμπαιδώσουμε, λες και δεν τα γνωρίζουμε από τη μέρα που καταλαβαίνουμε τι παίζει σ΄αυτό το κόσμο. Αλαζονεία, οκνηρία, λαιμαργία, λαγνεία, απληστια, οργή, ζηλοφθονία. Νομίζω όμως πως είναι καιρός να μπει στη λίστα κι ένα άλλο διαχρονικό αμάρτημα, που κατά τη ταπεινή μου γνώμη είναι η μάνα όλων των υπόλοιπων.Η απάθεια..
Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013 17:15

για ένα κουτί μαρκαδόρους...

Written by
Μέχρι πριν από δύο χρόνια, ο 46χρονος άνδρας από τον Βόλο μπορούσε να ζήσει άνετα την οικογένειά του. Τα προβλήματα, βέβαια, είχαν ήδη ξεκινήσει με τη μικρή επιχείρηση που διέθετε, αλλά ήταν πεπεισμένος ότι θα τα βγάλει πέρα. Η ζωή, όμως, δεν τον άκουσε. Η δουλειά κατέρρευσε και, εδώ και αρκετό καιρό, άνεργος πια, αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013 19:51

Αναθεώρηση Προσωπικού Συντάγματος

Written by
Ο πόλεμος δεν ξεκίνησε ποτέ διότι ζούμε την εποχή των μαχών. Των προσωπικών μαχών. Η απότομη αλλαγή της ζωής μας και των συνήθειών μας μάς έκανε καταρχάς να ψάχνουμε να βρούμε τον φταίχτη. Τον βρήκαμε στα πρόσωπα των πολιτικών καρικατούρων που αιώνες κυβερνούσαν ζωές σαν τις δικές μας. Οργιστήκαμε μαζί τους. Η αλήθεια είναι ότι θέλαμε να τους κόψουμε τα λαρύγγια και να κρεμάσουμε τα κουφάρια τους ανάποδα στην πλατεία Συντάγματος. 
Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013 22:28

3η Εθνική Οδός...

Written by
Αγαπήσαμε και ταξιδέψαμε.  Μαζέψαμε τις καλύτερες ελπίδες μας και πλάσαμε με αυτές τα πιο δυνατά όνειρα.  Σκορπίσαμε εδώ κι εκεί πάνοπλοι, γεμάτοι πλούτο, για να κατακτήσουμε τον Κόσμο... Τα καταφέραμε πολύ καλά.., μέσα σε χρόνο ελάχιστο περιορίσαμε την φτώχεια τόσο, που ξαφνικά έπαψε να υπάρχει κι άρχισε πια να ζει μονάχα μέσα στο μυαλό μας.  
Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013 11:28

Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν!

Written by
Το καταφέρανε για άλλη μια φορά να μας αποπροσανατολίσουν... Ανασύρεται το Costa Concordia μας λένε... Ε, και; Είναι αυτό θέμα για ν΄ασχολούμαστε αυτή τη στιγμή; Εντάξει, εκατοντάδες ήταν τα θύματα, όλοι μας τα θρηνήσαμε περισσότερο ή λιγότερο, τι το αναμασάμε όμως; Και να οι ζωντανές συνδέσεις, και να τα άρθρα που μας ενημερώνουν πόσο δύσκολη και ακριβή είναι αυτή η επιχείρηση... Εκατοντάδες εκατομμύρια... Ε, και; Μήπως θα ξαναφέρουν στη ζωή κανέναν από τους πνιγμένους; Αφήστε τους νεκρούς στην ησυχία τους, ας πληρώσουν έστω και τώρα οι υπεύθυνοι του ναυαγίου και μέχρι εκεί... Γιατί δηλαδή όλοι να ασχολούνται με το Costa Concordia τη στιγμή που τα πάντα αλλάζουν δραματικά στον κόσμο που ζούμε;
Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013 01:10

Όταν ήμασταν Παιδιά τα καλοκαίρια παίζαμε Πόλεμο...

Written by
Για το Καλό αυτού του Κόσμου πρέπει να τιμωρηθούν ξανά οι Κακοί από τους Καλούς… Για την δημοκρατία και την ισότητα οφείλουν οι Καλοί Ισχυροί να επιβάλλουν την τάξη και την ισονομία με όποιο πρόσφορο μέσο, με κάθε θυσία, έστω και ανυπολόγιστη σε αδικοχαμένες ανθρώπινες ζωές.
Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013 17:11

Σε σένα μιλάω...

Written by
Σε σένα μιλάω που σου έχει μείνει έστω και λίγη ανθρωπιά μέσα σου. Σε σένα που δε σε νοιάζει μόνο ο εαυτούλης σου. Σε σένα που δεν κοκορεύεσαι φουσκωμένος από τον εγωισμό σου. Σε σένα που ανησυχείς και θυμώνεις, βλέποντας όλα όσα στραβά συμβαίνουν γύρω σου. Σε σένα που δεν ντρέπεσαι να κλάψεις, βλέποντας τον πόνο του συνανθρώπου σου.
Δευτέρα, 09 Σεπτεμβρίου 2013 23:40

70 χρόνια σε περίμενα

Written by
Έλα, ρε άτιμε. Έλα να τα πάρεις όλα. Και για όσα πάλεψαν οι πρόγονοί μου και για τα δύο μέτρα κήπο που μου άφησαν οι παππούδες μου. Έλα να πάρεις και τα μεροκάματα, τα σκληρά,  που τα έβαζα στην άκρη  για μια ώρα δύσκολη, εκείνη της αρρώστιας. Έλα να τα πάρεις όλα. Πάρε και τον ήλιο που τόσο τον γουστάρεις για να λιάζουν οι συφιλιδικοί τα κορμιά τους αποκτώντας το μεσογειακό χρώμα που τόσο επιθυμούν και τόσο απεχθάνονται. Πάρε ρε,  και τις θάλασσές μου να εξάγεις αέριο  και τα ποτάμια μου να παράγεις ενέργεια φθηνή μόνο για την πάρτη σου. Πάρε και το γάλα των προβάτων μας και τα στάρια των κάμπων μας.